از مباهله تا عاشورا صفحه 448

گرفت و پر از خون نمود و به سوي آسمان انداخت و گفت: تحمل اين زخمها در راه خدا، برايم آسان است فلم يسقط من ذالك الدّم قطرة إلي الأرض، ثمّ وضعها ثانياً فلما امتلأت لطخ به رأسه و وجهه ولحيته و قال: هكذا أكون حتي ألقي اللّه و جدّي رسول اللّه صلي الله عليه و آله و أنا مخضوب بدمي و أقول: يا جدّ قتلني فلان وفلان قطره‌اي از آن خون به زمين بر نگشت، بار دوم دستهايش را پر كرد و به سر و صورت و ريشش ماليد وگفت: با اين حال خواهم ماند تا خدا ورسول خدا را ملاقات نمايم و بگويم:

اي جد مرا فلان و فلاني كشت (و به شهادت رسانيد) «1».

مسلم بن رباح مولي علي بن ابي طالب عليه السلام روايت مي‌كند: من روزي كه حسين عليه السلام شهيد شد با او بودم، تيري به صورتش اصابت كرد فرمود: اي مسلم دستت را زير خون بگير وقتي كه پر شد گفت: بريز به دست من، به دستش ريختم فنفح بهما إلي السّمائ و قال أللّهمّ اطلب بدم ابن نبيّك قال مسلم: فما وقع منه إلي الأرض قطرة پس خون آن دو دست را به آسمان انداخت و گفت: خدايا انتقام فرزند پيامبرت را بگير،! مسلم كويد: قطره‌اي از آن خون به زمين برنگشت. «2»

«گريه أفلاك بر فرزند لولاك»

اشاره

«گريه أفلاك بر فرزند لولاك» بنا به روايات زياد: در شهادت پنجمين و آخرين نفر آل عبا 7 در روز عاشورا، جريانهاي غير عادي وتحوّلات بهت آور زيادي پيش آمد كه شمردن و نقل روايت آنها، كتاب مستقل مي‌خواهد، هر كس طالب تفصيل باشد به كتابهاي مربوطه، از قبيل مقاتل و تاريخ فراوان شيعه و سني مراجعه نمايد چون كتابهاي اهل سنت با آن