از مباهله تا عاشورا صفحه 46

عرض كرد، ما بر كسي غالب نبوديم! فرمود: بلي شما بوديد كه با هر كس جنگ كرديد (از ميدان جنگ فاتح بيرون آمده) و غالب مي بوديد؟.

جواب دادند بلي اي رسول خدا؛ علّت غلبه ما اين بود كه فرزندان بندگان بوديم گِرد مي آمديم ولي پراگنده نمي شديم و بر هيچ كس ظلم و ستم نمي‌كرديم فرمود:

راست گفتيد (اتّحاد و يگانگي و همدلي وستم نكردن، رمز پيروزي است)

سپس حضرت به بلحارث بن كعب بن قيس بن حصين مأموريتي داد و دسته او در أواخر شوّال يا أوايل ذي القعدة به شهرخود برگشتند، چهار ماه بعد از برگشتن آنهابود كه داهيه عظمي و مصيبت كبري، رحلت رسول خدا صلي الله عليه و آله واقع شد. «1»

تاريخ، اسلام آوردن طائفه بني الحرث بن كعب را، اينگونه بازگو مي‌كند؛ با اينكه اين قبيلة از شجاعان و رزم آوران درجه يك نجران بودند و همه را هنگام پيكار شكست مي دادند، مغلوب كسي نمي شدند حضرت هم از جنگجوئي آنهامطلع بود كه چهار بار از آنهاپرسيد (شما بوديد هميشه پيشرو و غالب و فاتح بوديد).

با اين همه رشادتهاو شجاعتها نخستين كساني بودند كه از نجرانيها بطور آشكار ايمان آوردند و تسليم حق شدند؛

امّااز روايت سيّد بن طاوس قدس سره كه به زودي خواهدآمد استفاده مي شود كه اينها به آن سادگي تسليم نشدند بلكه در مجالس گفتگوي كليساي بزرگ شركت كرده سخنرانيها نموده و اظهار نظرها كرده ان

16 صلحنامه ياعهد نامه‌

اشاره

16 صلحنامه ياعهد نامه در فصل چهارم در علّت پيش آمد واقعه گذشت كه، حضرت نامه‌اي به اهل نجران فرستاد و آنها را به اسلام يا جزيه يا جنگ دعوت كرد؛ و در اين فصل، پايان و نهايت جريان مباهله را كه چگونه باصلح و بصورت مسالمت آميز خاتمه يافت، از نظر خوانندگان گرامي مي گذرانيم.

صلحنامه در تاريخ به سه صورت ثبت گرديده است دو صورت آن با احتمال قريب به يقين؛ از جعليّات نصاري است، چون متن روايتها و كيفيّت اداي عبارات و كلمات، حاكي از جعلي بودن آنهاست و چون با سليقه رسول خدا همسو نمي باشد خود گوياي ساختگي آن دو است.

استاد علي احمدي ميانجي قدس سره: در كتاب مكاتيب الرّسول در باره آن دو نامه، چنين اظهار تظر مي كند.

دو نسخة از مكتوب پيغمبر به نجران را از كتاب مجموعة الوثايق نقل كرديم، كه خود مؤلّف مجموعة، اعتراف دارد بر اينكه اين دو نسخة از موضوعات است.

وسياق نامه نيز بر ساختگي آن دلالت دارد.

پروفسور هندي در مجموعه ص 116 رقم 97- 96 چنين مي گويد: (تاريخ النّسطوريّين في مجموعة تأليفات الاباء الشّرقيّين ج 13 ص 616- 600)

كوچكترين شبهه‌اي نيست كه اين دو نصّ (عهد نامه) از ساختگي هاي (نصارا) است، به قطعه 120 نيز مراحعه شود.

استاد احمدي سپس دو عهدنامه را كه نسبتاً مفصّل است نقل كرده در آخرمي