از مباهله تا عاشورا صفحه 467

گفت: لعنت خدا برقاتلان حسين واجب شد همانطور كه بر مشركيني كه براي خدا شريك قرار مي‌دهند و بر يهود و نصاري و مجوس.

جبلة گفت: گفتم اي ميثم! مردم روزي را كه حسين كشته شده است را چگونه روز بركت مي‌گيرند؟! ميثم گريست و گفت: به خاطر روايتي كه وضع كرده و ساخته‌اند.

آنها (با آن حديثي كه ساخته‌اند) خيال مي‌كنند روز عاشورا روزي است كه خداوند توبه آدم را پذيرفت در حالي توبه آدم در ذيحجة قبول شد. و گمان مي‌نمايند كه در آن روز توبه داود قبول شد و آنراهم خداي عزّ وجلّ در ذي الحجة پذيرفت.

خيال مي‌كنند كه خداوند در آن روز يونس را از شكم ماهي نجات داد در حالي كه خروج او نيز در ذيحجة بود. باز گمان مي‌كنند روزي است كه كشتي نوح در آن روز بر جودي نشست درحالي كه آن نيز در 18 ذي الحجة بود. و مي‌گويند كه خداوند در آن روز دريا را بر بني اسرائيل شكافت و آن جريان در ربيع الأول بود.

سپس فرمود: اي جبلة بدانكه به يقين حسين بن علي در روز قيامت سرور شهيدان است و اصحابش بر ساير شهداء برتري دارند.

اي جبله هروقت ديدي خورشيد مانند خون سرخ، رنگين گرديد! بدانكه حسين سيد شهداء به شهادت رسيد. جبله گويد: روزي از خانه بيرون آمدم ديدم آفتاب بر ديوارهاي مدينه مانند ملحفه‌هاي زرد تابيده است پس صيحه كشيدم و گريستم و گفتم به خدا قسم سرور ما حسين بن علي عليهما السلام كشته شد. «1»

مسجد به شكرانه شهادت حسين،»

مسجد به شكرانه شهادت حسين،» از امام باقر عليه السلام آمده است كه جدّدت أربعة مساجد الكوفة فرحاً بقتل الحسين عليه السلام،