از مباهله تا عاشورا صفحه 493

پس، اصيل و نجيب، در جامعه، ارزش تكويني و شخصيت اجتماعي دارد، اگر باتقوا هم عجين باشد، نورٌ علي نور؛ اما بد ريشه و بد طينت پناه برخدا!.

ترسايان!»

ترسايان!» نجيبان و دانشمندان و بزرگاني كه داستان مباهله، پرده از روي شخصيت و ماهيتهاي آنان برداشته است، بعد از آنكه طرفين در موعد مقرّر و محل تعيين شده حاضر، و آماده نفرين شدند، ناگهان با چرخش 180 درجه، موضع خود را تغيير دادند. «1»

ابوحارثه (شخصيت منصف و محترمي كه در نجران از ابتداي جريان با عقيده مثبت و انصاف بحث مي‌كرد) با كمال شهامت در برابر آن همه جمعيت شهر مدينه و اتباع و همراهان خود، اينگونه اظهار داشت: به خدا سوگند (محمد صلي الله عليه و آله) چنان نشسته است كه انبياء براي مباهله مي‌نشينند؛ اين را گفت: و برگشت و جرأت نكرد مباهله نمايد.

سيّد گفت: كجا مي‌روي؟! گفت: او اگر خود را برحق نميدانست براي مباهله چنين جرأتي نمي‌كرد، (اگر با اين حال) باما مباهله كند پيش از تمام شدن سال يك نصراني برروي زمين باقي نخواهد ماند، روايت ديگر چنين آمده است

«اگر از خدا بخواهند، كوه را، از جا بركند»

«اگر از خدا بخواهند، كوه را، از جا بركند» فقال أسقف نجران: يا معشر النصاري، إنّي لأري وجوهاً لو سألوا اللّه أن يزيل جبلًا