از مباهله تا عاشورا صفحه 495

اين (بلاها) نيست مگر نشانه‌هاي قهر خداوند، باز ببينيد كه كوهها به لرزش و طپش افتاده و دودي عالم را فرا گرفته است، پاره‌هاي ابر سياه را ببينيد با آنكه فصل تابستان است، وقت پيدا شدن آنها نيست، باز ظاهر شده است (اينها همه نشانه هاي بلاي نازل شده است كه اطراف ما را گرفته)

«به آن پنج تن با دقت نظر كنيد»

«به آن پنج تن با دقت نظر كنيد» باز نظر كنيد به سوي محمد و اهلبيت او كه چگونه دست به دعا برداشته‌اند قاطعانه وبدون رُعب، منتظرند كه شما قبول نفرين را اعلام نماييد؛ (و آنها دست به كار شوند) پس بدانيد اگر آنها يك كلمه لعنت بر زبان، رانند همه هلاك خواهيم شد و به سوي اهل و مال خود برنخواهيم گشت.

چون سيد و عاقب نظر كرده آثار عذاب را مشاهده كردند، بطور يقين دانستند كه آنحضرت، برحق و مبعوث ازجانب خداست (به فكر فرو رفتند كه چكار كنند تا از اين مهلكه و مخمصه رهائي يابند!). «1»

** اين اشراف و شخصيتهاي وزين، باديدن آثار بلا و پس از كشف حقيقت، در برابر حق زانوي ذلّت بر زمين زده و شجاعانه تسليم گشتند. «2»

بلا درنگ، دست به دامن امير آزادگان عليه السلام و سايرين شدند كه رسول خدا صلي الله عليه و آله را از مباهله منصرف نمايند. درست است ازتهِ دل به حقانيت نبوت حضرت يقين كردند اما براي حفظ موقعيت و جان و مال خويش بند دوم پيشنهاد حضرت، در نامه