از مباهله تا عاشورا صفحه 56

پادشاهان صاحب منزلت و ساكن نجران بود؛ سيد رو به او كرد و گفت: اي ابو سعاد تو هم سخني بگو و اظهار نظر كن، اين مجلسي است كه كارهاي مهم و وقايع عظيمه در پي خواهد داشت

«رأي و نظر أبو سعاد»

«رأي و نظر أبو سعاد» أبو سعاد گفت: به نظر من اوّلين كاري كه مي كنيد بايد نزد محمد رفته اظهار اطاعت نمائيد و در بعضي چيز هائي كه از شما ميخواهد (سرگرم كنيد) و در اين مدت به پادشاهان اطراف، سياهان نوبه، حبشه، علوه، رعا، راحت، مرّ و مخصوصاً به پادشاه عظيم تر قيصر روم كه همه نصرانيند نامه ها بفرستيد و همچنين به سوي شام و نصاراي آنجانب از پادشاهان غسّان و لحم و جذام و قضاعة و غيرايشان كه هم دين و خويشان و دوست شمايند، كساني بفرستيد؛ و باز به سوي اهل حيره و جمعي كه به دين آنها ميل كرده‌اند از قبايل تغلب بنت وائل و غير اينها از ربيعة بن نزار فرستادگاني گسيل داريد و نامه‌ها بفرستيد؛ از همه آنها استمداد نمائيد وقتي كه لشگريان روم وارتش سياهان مانند اصحاب فيل به كمك شما حركت كردند و نصرانيان عرب از ربيعه كه ساكن يمن هستند؛ به سوي شما آمدند و به ياري شما شتافتند قبايل خود را نيز مسلّح مي كنيد به طور دسته جمعي به سوي مدينه هجوم مي بريد كه محمد تاب مقاومت در برابر اين همه لشگر را نخواهد داشت (در مقابل عمل انجام شده قرار مي گيرد تاخود را جمع و جور كند ريشه او را از بيخ و بن، بر مي كَنيم) در مدت كمي مستأصل شده و مغلوب و مقهور ما خواهد شد، آتش فتنه او فرو خواهد نشست و شما نزد جهانيان، بزرگ خواهيد شد مانند كعبه‌اي كه درتهامه است؛ كه عالميان به حجّ آن مي روند رأي همين است آن را غنيمت شماريد؛ رأي و فكر ديگر به صلاح نيست.

سخنان جهير بن سراقة مورد قبول همه واقع شده متّفقاً تصميم گرفتند كه آن را