از مباهله تا عاشورا صفحه 62

دهند و به رسالتشان اقرار دارند اگر در ميان اين دو فرقي پيدا كرده‌اي بيان كن!.

حارثة گفت

سخنان حارثة»

سخنان حارثة» آري بخدا قسم (ميان آن دو) فرقي افزونتر! از ميان زمين و آسمان و سحاب و تراب هست و آن نشانه‌ها و دلايلي است كه با آنها و امثال آنها، حجّتهاي الهي در دل عبرت گيرندگان ازبندگان خدا وسيله انبيا و رسل الهي، ثابت مي شود؛

امّا صاحب يمامة مسيلمه كذّاب در باره او همين بس است كه سفيران شما ومسافران ديگر كه به سرزمين او رفته‌اند و از اهل يمامة كه به سوي شما آمده‌اند؛ آيا به شما خبر ندادند كه مسيلمه جمعي را به سوي أحمد به يثرب (مدينة) فرستاده بود كه حالات او را بررسي و تفحّص نمايند و (فرستادگان او در ضمن تحقيق) در او نشانه‌هاي نبوت را يافته بودند (برگشتند) و به او گفتند: كه احمد وقتي به يثرب آمد چاههاي مدينة همه شور و كم آب بود، آبها شيرين و گوارا نبود؛ به بعضي از چاهها، آب دهان انداخت و به بعضي آب مضمضة ريخت همه شيرين وگوارا و پرآب گشتند؛ كساني كه درد چشم داشتند آب دهان زد و شفا يافتند؛ جماعتي زخمهاي كاري و سختي داشتند با آب دهان او زخمهاي آنها التيام پيدا كرد و معجزات فراوان ديگر كه از احمد خبر دادند؛

به مسيلمه پيشنهاد كردند تو هم مانند احمد از اين كارها انجام بده كه از او به ظهور رسيده است؛ مسيلمة (گفت: من هم ميتوانم ماننداين معجزات را نشان دهم) پس با آنها، به سر چاهي كه آب شيرين داشت، آمدند و آب مضمضه خود را به چاه ريخت آب آن شور شد؛ به سر چاه كم آب آمد، آب دهان بر آن انداخت بكلّي خشك شد؛ به صاحب درد چشمي را آب دهان زد و كور گشت؛ بزخمهاي كسي آب دهان كشيد تمامي بدنش پيس شد چون اين خرق عادت را برعكس ديدند! از او اعجاز درست و صحيح خواستند؛ گفت شما نسبت به پيغمبر خود، امّت بدي