از مباهله تا عاشورا صفحه 79

داشتند.

پس سياهي مانند شب تار با قبيحترين صورت و زشت ترين هيئت و گنديده‌ترين بوئي ازهر طرف مانند سيل ظاهر شده و مي آمدند تا اينكه زمين از آنها پر شد؛

حضرت آدم از مشاهده اين اوضاع غريب و عجيب متحيّر ماند و گفت: اي داناي هر پنهان و اي آمرزنده گناهان و اي صاحب قدرت كامله و اراده غالبه! اين نورهاي بلند قدر كيستند كه (اين سياهيها) آنها را فراگرفتند؛

خداي سبحان به او وحي كرد اي آدم اين نور (بلند قدر و) اين انوار وسيله تو و وسيله كساني اند كه آنها را از ميان آفريدگان سعادتمند نموده‌ام

اينهايند پيشي گرفته گان به رحمت من و ايشانند مقربان من و شفاعت كنندگان خلايق كه شفاعت اينها را در باره گناهكاران قبول خواهم كرد؛

اين نور بزرگوار أحمد است بهتر از (ساير انوار و) بهتر از همه آفريدگان، او را به علم خود برگزيدم و نام او را از نام خودم شكافتم منم محمود و اوست محمد صلي الله عليه و آله و اين نور ديگر وزير و وصيّ اوست كه محمّد را با او قوّت دادم، بركت و عصمت و طهارت را در عقب او كه از لوث همه گناهان پاكند، قرار دادم.

اين نور ديگر بهترين كنيزان و وارث علوم من دختر احمد پيغمبر من است و اين دو نور ديگر نوه‌هاي محمد و در علم و كمال جانشين او خواهند بود، اين انوار ديگر كه آنهارا احاطه كرده‌اند فرزندان و وارث علوم آنها خواهند بود، من همه اينها را برگزيده و مطهّر و معصوم گردانيده، برهمه بركت داده، رحمت كامله خود را شامل حال همه اينها كرده‌ام، همگي را به علم خود پيشواي بندگان و سبب روشني شهرهاي خود ساخته‌ام كه جهانيان از نور هدايت آنها منوّر شون

ذكري از قائم عليه السلام‌

ذكري از قائم عليه السلام حضرت آدم عليه السلام باز نظر كرد در آخر اين انوار نوري را ديد مانند ستاره صبح به جهانيان مي‌درخشيد، خداوند (به آدم) فرمود: به بركت اين بنده سعادتمند خود (دَرِ رحمت خود را بر بندگان) ميگشايم و به بركت او مشقّت ستمها و عقوبتها را، از جهانيان بر مي‌دارم و به سبب او زمين را بعد از آنكه از ظلم و ستم و قساوت و تزلزل پر مي‌شود؛ از نور و رحمت خود پر خواهم كرد؛

حضرت آدم عليه السلام عرض كرد خدايا بزرگوار كسي است كه تو او را بزرگ كني و صاحب شرف كسي است كه تو او را شرافتمند گرداني، خداوندا! هركه را تو بلند مرتبه و والا مقام كني سزاوار اين مرتبه بلند و رفيع مي‌باشد.

اي خداي منعم كه نعمتهاي تو منقطع نمي‌شود و صاحب احساني كه تدارك آن نمي‌توان كرد و به هيچوجه احسان تو به پايان نمي‌رسد، بچه سبب اين بندگان بلند مقام از عطا و فضل و رحمت بي انتهاي تو، به اين رتبه عالي مشرف شده (و رسيده‌اند؟) و همچنين تو هر كه را از پيغمبران گرامي گردانيده‌اي، علت آن چيست خداوند عالميان فرمود: منم آن خدايي كه غير از من خدائي نيست، بخشنده و مهربان، بزرگوار و دانا و نيكوكردارم و به علم (تمامي) آنچه از خلق پوشيده شده دانايم و به هر چه از خاطر خطور كند (و از ذهن مي‌گذرد) و به همه آنچه كه به هم رسد، مي‌دانم كه چگونه بهم رسيده و چگونه خواهد بود و آنچه را نخواهد بود و اگر بوده باشد چگونه خواهد بود را ميدانم؛

اي بنده من! من به دلهاي بندگانم نظر افكندم در ميان آنها كسي را كه اطاعت و خير خواهي او، براي خلق من، بيشتر از پيامبران و رسولان من بوده باشد، نيافتم

بدينجهت علوم خود و رسالت را به آنها دادم و بار (سنگين و پر مشقت) حجت و