از مباهله تا عاشورا صفحه 80

رسالت را بر دوش آنها گذاشتم، آنان را از ميان خلايق براي رسالت و وحي برگزيدم و مقرر كردم بعد از انبياء با اختلاف منازل (ومقامي كه دارند) گروهي از مخصوصان و اوصياء آنان، (برگزيده) حجّت خود را به آنها سپرده، در ميان بندگانم (رهبر) وپيشوا سازم؛ به سبب (و وسيله) آنها شكسته‌گي خلايق را درست كنم، به بركت آنها كجي هارا راست نمايم، زيرا من به دلهاي آنان دانايم و لطف من شامل آنهاست.

در ميان پيغمبران نظر كردم، كسي كه اطاعت من و خير خواهي او به خلق من بيشتر از محمد صلي الله عليه و آله بوده باشد پيدا نكردم، او برگزيده من و بهترين خلق من است، پس او را برگزيدم به علم، نام او را با نام خودم بلند كردم؛ دلهاي خاصّان او را كه بعد از او خواهند آمد، موافق دل او يافتم بدينجهت آنها را نيز به او ملحق كردم؛

وارثان كتاب و وحي خود (آشنا) و آشيان حكمت و نور خود ساختم و به ذات خود قسم ياد كرده‌ام، كسي را كه چنگ زده باشد به وحدانيّت من و رشته مودّت آنها؛ فرداي قيامت هرگز باآتش عذاب ننمايم

«صحيفه بزرگ شيث»

«صحيفه بزرگ شيث» ابو حارثة گفت: صحيفه بزرگ شيث را كه وراثتاً دست به دست به ادريس رسيده است را نيز ملاحظه نمايند، آن كتاب به خط سرياني قديم نوشته شده بود، آن صحيفه را ملاحظه كرده تا به اين موضع رسيدند كه اصحاب ادريس و قوم او در خانه‌اي كه آنحضرت عبادت مي‌كرد، جمع شدند.

حضرت ادريس به آنها گفت: در ميان فرزندان صلبي آدم اختلافي پيش آمد كه چه كسي در ميان مخلوقات نزذ خداي سبحان، از همه گرامي‌تر، بلند مرتبه‌تر، بلند مقام ورفيع‌تر است.

بعضي گفتند: پدر شما آدم كه خداوند او را با يَدِ قدرت خود آفريده و همه فرشتگان را به سجده او وا داشت و خلافت زمين را به او عطا كرد، همه خلايق را مسخّر او