از مباهله تا عاشورا صفحه 91

ولكن همه اين كارها را بااذن و قدرت خدا انجام ميداد، او بنده حقتعالي است و از بندگي خدا عار نداشت و در برابر خداوند گردنكشي نداشت.

عيسي (مانند ديگران) گوشت و خون و مو و رگ و پي، داشت طعام ميخورد و آب مينوشيد و دستشوئي ميكرد، اينها از صفات مخلوق است، پروردگار او يگانه و حق است مانند او چيزي وجود ندارد و او را مثلي نيست.

گفتند: پس براي ما كسي كه مانند او بي پدر آفريده شده باشد نشان ده! حضرت فرمود: آدم كه خلقت او عجيب‌تر از عيسي است كه بي پدر و مادر به وجود آمده است و هيچ چيزي و آفرينشي براي خدا آسان و يا دشوار نيست، قدرت او به حدي است كه هرچه بخواهد ميآفريند همين كه گويد (باش) مي‌شود پس حضرت اين آيه را درباره عيسي براي آنها تلاوت نمود: انّ مثل عيسي عندالّله كمثل آدم خلقه من تراب ثمّ قال له كن فيكون به درستي كه عيسي نزد خدا مانند آدم است او را از خاك آفريد، به او گفت: باش پس شد (سخن كه به اينجا رسيد همگي خاموش شدند، دراين هنگام، هشتاد و چند آيه از اوائل سوره آل عمران براي توضيح و معرف برنامه‌هاي اسلام نازل گرديد «1»

19 «قراردادمباهله»

اشاره

19 «قراردادمباهله» در آيه 61 آل عمران خداوند به پيامبر خود دستور داد كه هرگاه پس از اين استدلالات روشن، كسي باتو گفتگو كند، و به جدال برخيزد، به او پيشنهاد «مباهله» كن كه فرزندان و زنان خود را بياورد و تو هم فرزندان و زنان خود را دعوت كن و دعا كنيد تا خداوند دروغگو را رسوا سازد.

مسئله مباهله به شكل فوق شايد تا آن زمان در بين عرب سابقه نداشته و راهي بود كه صد درصد حكايت از ايمان و صدق دعوت پيامبر مي‌كرد، چگونه ممكن است كسي كه به تمام معني به ارتباط خويش با پروردگار ايمان نداشته باشد، وارد چنين ميداني گردد؟! و از مخالفان بخواهد كه بيائيد باهم به درگاه خدا برويم و از او بخواهيم تا دروغگو را رسوا سازد، و شما بسرعت نتيجه آن را خواهيد ديد كه چگونه خداوند دروغگويان را مجازات ميكند، مسلماً ورود در چنين ميداني بسيار خطرناك است زيرا اگر دعاي او به اجابت نرسد و اثري از مجازات مخالفان آشكار نشود نتيجه‌اي جز رسوائي دعوت كننده نخواهد داشت، چگونه ممكن است آدم عاقل و فهميده‌اي بدون اطمينان به نتيجه، در چنين مرحله‌اي گام بگذارد؟ از اينجاست كه گفته‌اند دعوت پيامبر به مباهله، يكي از نشانه‌هاي صدق دعوت و ايمان قاطع اوست، قطع نظر از نتايجي كه بعداً از مباهله بدست آمد.

در روايات اسلامي وارد شده است كه هنگامي كه پاي مباهله به ميان آمد نمايندگان مسيحيان نجران از پيامبر مهلت خواستند تا در اين باره بيانديشند، و بابزرگان خود به شور بنشينند، نتيجه مشاوره آنها از يك نكته روانشناسي سرچشمه مي‌گرفت،