سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 1

جلسه اوّل «1»

اشاره

أعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجِیم، بِسْمِ اللهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ وَ الْحَمْدُ للهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ صَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ وَ لَعْنَةُ اللهِ عَلَی أعْدَائِهِمْ أجْمَعِین.

أعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجِیم، «وَ تَعاوَنُوا عَلَی الْبِرِّ وَ التَّقْوی وَ لَا تَعاوَنُوا عَلَی الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ اتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدیدُ الْعِقاب». «2»

موضوعی که در این ایّام- که متعلّق است به حضرت امام حسین (ع) و آن حرکتی که ایشان برای بقاء اسلام فرمودند- به ذهنم آمد عرض کنم، جنبه‌های مختلفی دارد که یکی از ابعاد آن، جنبه تاریخی است. البته کسانی که با مباحث بنده مأنوسند می‌دانند که من معمولًا مباحث تاریخی را مطرح نمی‌کنم و اگر هم گاهی این مباحث مطرح شده در راستای مطالب اساسی بوده است؛ «3» امّا در ابتدای این بحث به چند حادثه که در تاریخ حرکت امام حسین (ع) اتفاق افتاده است اشاره می‌کنم تا موضوع بحث روشن شود.

* چند واقعه تاریخی ..... ص : 1

در تاریخ ثبت است که معاویه قبل از آنکه از دنیا برود در اواخر عمرش سفری به مدینه رفت و آن سفر را هم به این قصد انجام داد که در مدینه با امام حسین (ع) ملاقات کرده و به خیال خودش حضرت را قانع کند که ایشان خلافت پسرش- یزید- را بپذیرند. البته علاوه بر امام حسین (ع) سه نفر دیگر را هم مدّ نظر داشت که عبارت بودند از عبدالله بن‌عمر و عبدالله بن‌زبیر و عبدالرحمن بن‌ابی‌بکر که این چهار نفر کسانی بودند که در آن زمان و در جامعه اسلامی از جهات مختلف مانند شخصیت خانوادگی، بیش از دیگران مورد توجه بودند. امّا در میان این چهار نفر، معاویه بیشتر به امام حسین (ع) توجه داشت؛ چون مانع اساسی بر سر راه خلافت یزید، ایشان بود.

__________________________________________________
(1)- جلسه 1856؛ دوشنبه، ششم فروردین ماه 1380 ه-. ش، سی‌ام ذی‌الحجه 1421 ه-. ق
(2)- سوره مبارکه مائده، آیه 2
(3)- حتّی من راجع به ذکر مصیبت هم مقیّد هستم که از آن برای سازندگی معنوی و معرفتی انسان بهره‌برداری شود.