سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 10

فردا می‌آیند و آنجا را محاصره می‌کنند. مُسلم می‌آید بیرون و شروع می‌کند به جنگیدن. چقدر اینها به حضرت مُسلم ضربه زدند و حیله‌ها به کار بردند ولی باز هم نتوانستند او را دستگیر کنند. خون از چهره‌اش جاری است ولی تسلیم نمی‌شود؛ تا آنکه با فریبکاری اشعث، مُسلم را گرفتند.

مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون، ص: 9

اینجا مُسلم شروع می‌کند به گریه کردن؛ آنها مُسلم را سرزنش می‌کنند. مُسلم از شجاعان معروف عرب بوده است. عبیدالله بن‌عبّاس رو می‌کند به او و می‌گوید مثلِ‌تویی که برای چنین امری قیام کرده که نباید گریه کند. مُسلم بلافاصله می‌گوید:

«لَا أبْکِی لِنَفْسِی وَ لَکِنْ أبْکِی لِأهْلِیَ المُقْبِلِینَ إلَیَّ». «1»

می‌دانی من برای چه کسی گریه می‌کنم؟ برای آن خاندان و خانواده‌ای گریه می‌کنم که دارند به سوی من در کوفه می‌آیند؛

«أبْکِی لِلْحُسَیْنِ وَ آلِ الْحُسَیْن»

. گریه‌ام برای حسین و آل حسین (ع) است ...

مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون، ص: 10