سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 103

، «رُدَّنا إلَی حَرَمِ جَدِّنَا»؛ ی

عنی اوّل ما را بگذار مدینه و بعد خودت بیا و بجنگ. حسین (ع) با کنایه جواب او را داد؛ فرمود: «

لَو تُرِکَ القَطَا لَنَامَ»؛ ی

عنی دخترم، دیگر راه برگشت بر حسین بسته است ... اینجا بود که سکینه شروع کرد های‌های گریه کردن؛ حسین (ع) آمد دخترش را بغل کرد و روی زانوهایش نشاند. با آستین‌هایش اشک‌های سکینه را پاک می‌کرد و این جملات را می‌گفت: «

سَیَطُولُ بَعْدِی یَا سُکَینَة فَأعْلَمِی مِنْکِ البُکَاءُ إذِ الْحِمَامُ دِهَانِی

»؛ دخترم، گریه‌ها برای بعد از این است نه الآن، «

لَاتُحْرِقِی قَلْبِی بِدَمْعِکِ حَسْرَتَا

»، دخترم، دل پدر را با این قطره‌های اشکت آتش نزن ...

مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون، ص: 88

جلسه یازدهم «1»