سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 110

مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون، ص: 94

«منع درونی» داشته باشی. یعنی باید منکر را قبیح بدانی و نباید از منکر خوشت بیاید. این همان چیزی است که عقل می‌گوید. یعنی همین «خوش آمدنت»، هم عقلًا قبیح است و هم شرعاً محکوم است. «1»

روایت از علی (ع) است؛ حضرت فرمودند: «

مَنِ اسْتَحْسَنَ قَبِیحاً کَانَ شَرِیکاً فِیهِ

». «2» کسی که عمل قبیحی را نیکو شمارد در آن عمل قبیح شریک است. یعنی با اینکه خودش هم مرتکب نشده است، امّا در کار زشت او شریک است. مثلًا کسی کار زشتی انجام داده است، چه گفتاری و چه کرداری، آن وقت شما بگویی «خوب کرد»؛ آیا خیال می‌کنی این که گفتی «خوب کرد»، بی‌تأثیر است؟! نخیر، تو هم در عمل زشت او شریک شدی.

«مَنِ اسْتَحْسَنَ قَبِیحاً کَانَ شَرِیکاً فِیهِ

». توجه داشته باشید که استحسان منکر غیر از مسأله اعانه است؛ این روایت بحث استحسان قبیح را مطرح کرده است و می‌گوید نه فقط اعانه منکر، بلکه استحسان منکر هم قبیح و حرام است.