سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 23

: «أَمَّا عَلَامَةُ الْبَارِّ فَعَشَرَةٌ

»؛ یعنی شخص نیکوکار ده نشانه دارد؛ «

یُحِبُّ فِی اللَّهِ وَ یُبْغِضُ فِی اللَّهِ وَ یُصَاحِبُ فِی اللَّهِ

»؛ دوستی‌اش بر محور خدا است؛ از آن طرف خشمش هم برای خدا است؛ مصاحبتی که می‌کند هم فِی‌الله است

. «وَ یُفَارِقُ فِی اللَّه»؛

جدا هم که می‌شود برای خدا است. به طرفت که می‌آید برای خدا است؛ از تو دور هم که می‌شود برای خدا است. «

وَ یَغْضَبُ فِی اللَّهِ وَ یَرْضَی فِی اللَّهِ وَ

__________________________________________________
(1)- یعنی چه آنجایی که کسی برای رضای خدا می‌خواهد عمل واجب یا مستحبّی را انجام دهد (بُعد اثباتی) و چه آنجایی که می‌خواهد عمل حرام یا مکروهی را ترک کند (جنبه نفیی)
(2)- جلسه قبل گفتم که این مباحث با مباحث امر به معروف و نهی از منکر رابطه تنگاتنگ دارد
(3)- دقت کنید که بحث، بحثِ اعانه است. یعنی «او» می‌خواهد انجام دهد یا ترک کند و اصالت با «او» است.