سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 6

عنی برای این بیرون آمدم که در میان امّت جدّم اصلاح برقرار کنم. البته حضرت خودش اصلاح‌طلبی‌اش را هم این‌طور معنی می‌کند که:

«أُرِیدُ أنْ آمُرَ بِالمَعروفِ و أَنهَی عَنِ المُنکَرِ و أَسِیرَ بِسِیرةِ جَدِّی وَ أَبِی»

؛ یعنی قصدم این است که امر به معروف و نهی از منکر کنم و همان روشی را که روش جدّم و پدرم هست در جامعه پیاده کنم. پس معلوم می‌شود که

«لِطَلَبِ الْإصْلَاحِ فِی أمَّةِ جَدِّی

» یعنی این.

* دو هدف اساسی در قیام و انقلاب حسینی ..... ص : 5

این مقدّمات کافی است تا من مقصودم را عرض کنم. از مجموعه فرمایش‌های امام حسین (ع) با افراد، از معاویه گرفته تا دیگران، در ارتباط با قیام و نهضت حسینی و مکاتباتی که حضرت داشته و خطبه‌هایی که خوانده و بالأخره وصیت‌نامه‌ای که نوشته است دو چیز به دست می‌آید؛ یعنی حرکت ایشان برای این دو موضوع است که البته در آینده رابطه آن دو را هم می‌گویم.

__________________________________________________
(1)- نکته‌ای که در مورد کیفیت حرکت امام حسین جالب توجه است این است که حضرت بر خلاف عبدالله بن زبیر که فرار کرد و از بیراهه به مکّه رفت، خیلی شجاعانه و به صورت علنی خارج شدند. حتّی به ایشان پیشنهاد کردند که از این راه معمولی که ممکن است مأمورین بیایند و جلویتان را بگیرند و مزاحمت ایجاد کنند نروید؛ ولی حضرت به این سخنان اعتنایی نفرموده و اتفاقاً حرکت ایشان از مدینه خیلی با جلال و شکوه هم بوده است. به طوری که می گویند 250 شتر همراه حضرت بوده که وسائل و تجهیزات و اسلحه حضرت را حمل می کرده‌اند و با یک جلال و عظمتی از مدینه بیرون آمدند
(2)- بحارالأنوار، ج 44، ص 329؛ البته در اوّل وصیت‌نامه دارد که «هَذَا مَا أوصَی بِهِ الحُسَینُ بنُ علیِّ بنِ أبِی طَالِب إلَی أخِیهِ المُحمَّد المَعرُوفِ بِإبنِ الحَنَفیَّة أنَّ الحُسَینَ یَشهَدُ أنْ لَا إلهَ إلَّا اللهُ وَحدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ ...» که این عبارات خیلی زیبا است؛ بعد می‌فرماید «و إنِّی لَم أخرُج أشِراً و ...»؛ یعنی آن «یشهد» که در ابتدای وصیت‌نامه بود، بر سر این جمله هم می‌آید.