سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 62

مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون، ص: 56

می‌کند، ما هم یک هُلش می‌دهیم؛ بعد هم می‌گوییم «هُل دادنِ من که اثری نداشت!» آیا عقل این توجیه‌ها را می‌پذیرد؟ «1»

* تطبیق بحث با قیام امام حسین ..... ص : 56

(ع)

امام حسین (ع) برای همین قیام کرد. گفت حتّی اگر همه بروند، من تک و تنها می‌ایستم و هیچ وقت اثم و عدوان را امضا نمی‌کنم. مجلسی می‌نویسد روز عاشورا حسین (ع) نگاه کرد، دید اصحاب شهید شدند و بنی‌هاشم هم رفتند و کسی هم دیگر نیست. استنصارهای حسین (ع) در روز عاشورا متعدّد است و یکی از آن جاهایی که استنصار کرد اینجا است. واقعاً آن شرایط هر وقت به ذهنم می‌آید دلم آتش می گیرد که نوشته‌اند از سی هزار تا صد هزار نفر در مقابلش ایستاده‌اند و او تک و تنها است و می‌گوید «

هَلْ مِنْ مُوَحِّدٍ یَخَافُ اللَّهَ فِینَا هَلْ مِنْ مُغِیثٍ یَرْجُو اللَّهَ فِی إِغَاثَتِنَا».

در این موقعیت که حسین (ع) استنصار می‌کرد، خدا جوابش را داده است. شما خیال نکنید که امام حسین (ع) استنصار کرد ولی هیچ کس جوابش را نمی‌داد. به خدا قسم، به خودش قسم، هم خدا جوابش را می‌داد، هم ارواح اولیا و انبیا جوابش را می‌دادند؛ می‌گفتند «قربانت برویم حسین جان! ما هستیم». تمام ذرّات عالم به او می‌گفتند «حسین جان، چشم! هر چه بخواهی در خدمت تو هستیم». چون او ولیّ‌الله اعظم است؛ امّا باید مسائل برای ما انسان‌های- نعوذ بالله- ستمکار روشن شود. باید ما آزمایش شویم. بعضی جاها نقل کرده‌اند که این استنصار حسین (ع) یک خصوصیتی داشته است و آن اینکه وقتی زین العابدین (ع) صدای پدر را شنید، از بستر بلند شد و عمه‌اش را صدا کرد و گفت یک عصایی، چوب دستی‌ای، چیزی برای من بیاور که من بروم. بعضی هم نوشته اند- شاید این زبان حال باشد- که اینجا بود که صدای علی‌اصغر هم از گاهواره بلند شد ...

می‌نویسند «