سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 65

فَذُبِحَ الطِّفلُ مِنَ الأُذُنِ إلَی الأُذُن

»؛ یعنی این تیر کار شمشیر را کرد ... اینجا بود که خدا جواب استنصار حسین (ع) را داد؛ یک‌وقت دید ندا به گوشش می‌رسد:

«یَا حُسَیْن دَعْهُ

»، بچه‌ات را به ما بده.

«دَعْهُ یَا حُسَیْن، فَإنَّ لَهُ مُرضِعَةً فِی الجَنَّة

» ...

مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون، ص: 58

جلسه هشتم «1»

اشاره

بحث ما راجع به اعانه به برّ و تقوا و عدم اعانه به اثم و عدوان بود. در باب ادلّه‌ای که برای قُبح اعانه و مساعدت کردن بر عمل خلاف، ناروا و حرام شرعی اقامه شده است، این را عرض کردم که هم دلیل عقلی (یعنی عقل فردی مستقل) حاکم بر قبح این کار است و هم از دیدگاه قوانین عرفیه جزائیه این‌طور است که شرکت در جرم یا مساعدت در جرم با علم به اینکه خلاف است و جرم، محکوم و قبیح است؛ حالا چه قصد کمک داشته باشد برای اینکه او برسد به عمل خلاف چه قصد نداشته باشد و چه آن شخصی که به او کمک می‌شود اراده فعلیه نسبت به آن عمل خلاف داشته باشد و چه نداشته باشد، ولی کمک کننده بداند که او بعداً سوءاستفاده خواهد کرد.