سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 78

فَرَفَعَ رَأسَهُ إلَی السَّمَاء

»، حسین (ع) سر به سوی آسمان بلند کرد؛ دست‌هایش را زیر محاسنش گرفت و این جملات را گفت: «

أللَّهُمَّ اشْهَدْ عَلَی هَؤلَاءِ الْقَومِ

»، خدایا با تو دارم معامله می‌کنم؛ ای خدا، گواه باش بر این ملّت که من جوانی که شبیه ترینِ خلق به پیغمبر است را دارم به سوی آنها می‌فرستم؛ «

أشْبَهُ النَّاسِ خَلْقاً وَ خُلْقاً وَ مَنْطِقاً بِرَسُولِک

». بعد سرش را که به سوی آسمان بود، پایین آورد و یک نگاهی به قد و بالای علی کرد؛ «

فَنَظَرَ إلَیْهِ نَظَرَ آیِسٍ مِنْه

»؛ یک نگاه مأیوسانه‌ای به علی کرد؛ با همان نگاه با پسرش خداحافظی کرد ...

مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون، ص: 68

جلسه نهم «1»