سلوک عاشورایی : منزل اول: تعاون و همیاری - مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون صفحه 82

وضع چنین کسی خیلی خراب است و حتّی اگر توبه هم کند خداوند توبه‌اش را قبول نمی‌کند. در روایت داریم که چنین کسی هرچه بگوید «أتوبُ إلی الله» و واقعاً هم پشیمان شود، روز قیامت خداوند به او می‌گوید اوّل برو آنهایی که گمراه کردی را برگردان تا من از تو درگذرم. لذا بحث «اضلال ناس» یک بحث جداگانه و خطرناک است. چون همه انحرافات نتیجه وارد شدن مفاهیم کج در ذهن انسان است؛ وگرنه همه انسان‌ها بر اساس «

کُلُّ مَوْلُودٍ یُولَدُ عَلَی الْفِطْرَةِ

» وقتی به دنیا می‌آیند، موحّد و مسلمان و با اعتقاد صحیح و سالم به دنیا می‌آیند. لذا چیزی را که نمی‌دانی یا امری که بر تو مشتبه است را نباید در جامعه منتشر کنی. «1» تو اگر خودت بیمار شده‌ای و شبهه‌ای برای تو پیدا شده است، برو به دنبال درمان آن، برو به اهلش بگو، به کارشناسش بگو؛ ولی حق نداری بیماری‌ات را به دیگری منتقل کنی.

* ویژگی‌های کارشناس دینی ..... ص : 71

اسلام حتّی در مورد کارشناس هم حرف دارد و کارشناس‌های معمولی را قبول ندارد. عقل و عُقلا هم همین را می‌گویند. همان‌طور که اگر از نظر جسمی بیمار شدی پیش هر کارشناسی نمی‌روی، در بیماری روحی هم اسلام کارشناس علمی به‌طور مطلق را قبول ندارد. هر کسی که روپوش سفید بر تن کرده است پزشک نیست؛ شاید تزریقاتی باشد و دکتر نباشد و همه هم به او بگویند دکتر!

مسأله بیماری‌های روحی بسیار حسّاس‌تر و سرنوشت‌سازتر از بیماری‌های جسمی است. چون در بیماری جسمی اگر این کارشناس اشتباه کند حداکثر این است که می‌میری و زندگی موقّت دنیایی از دستت می‌رود؛ ولی در بیماری روحی اگر کارشناس مورد تأیید اسلام نباشد، نتیجه‌اش مرگ جاودانه و تباهی زندگی ابدیِ اخروی است. لذا اسلام در این مسأله سخت می‌گیرد.

استاد ما- رضوان الله تعالی علیه- علاوه بر شرط علمی و تقوا و عدالت یک مسأله بالاتر از عدالت را هم برای کارشناس دینی شرط می‌دانند و آن اینکه باید «تارک هوی» هم باشد؛ یعنی نه تنها حرام مرتکب

مجموعه قیام و انقلاب امام حسین تعاون، ص: 72