دیوان بینه رحمت در مراثی قتیل امت صفحه 13

چه ظلم و جور بر ایشان روا داشت‌بنیرنگی لوای کین برافراشت

بنی را جور و کین از حدّ فزون کردکه تا آخر دلش را پُر ز خون کرد

دیوان بینه رحمت در مراثی قتیل امت و اهلبیت عصمت، ص: 14 بصد حسرت از این دنیا برون شدخدا داند بر او از خلق چون شد

علی را دل ز غم بیتاب کردنددر آخر کشته محراب کردند

دل زهرا بصدها گونه خستندپس از ضر درش پهلو شکستند

زدند آتش بباب خانّ اوکبود ز تازیانه شانه او

حسن را آنقد خود در جگرد کردبزهر آخر ز حلقومش بدر کرد

سر قبر پیغمبر اهل عدوان‌ز کین کردند نعشش تیرباران

حسین را با همه یاران و اصحاب‌چرا لب تشنه گشتند بر لب آب

چو قربانی سرش از تن بُریدندبنوک نیزه پهلویش دریدند