دیوان بینه رحمت در مراثی قتیل امت صفحه 296

چونکه توئی اشرفت پیغمبران‌امّتت اشرف شده بر امّتان

حبّ تو خواهد که سخن سَر کنم‌مدح تو زیبائی دفتر کنم

لیک من قاصر ناچار چه‌مدح تو ای لؤلؤ شهوار چه

من چه و احصاء جلال ترامن که و تعِداد کمال ترا

هرکه بگویم تو بر او سَروری‌هرچه بجویم تو از او بهتری

گیرم اگر مدح تو خواهم کنم‌یا که دم از شرح تو خواهم زنم

در عجَبَم آنکه چه حرف آورم‌لایق شأن تو چه وصف آورم

زانکه در این عالم و این ما وَری‌قابل تشبیه نباشد ترا

نیست جُز از زهره و شمس و فلک‌جز بَشَر و جنّی و حور و ملک

جُز قَمَر و یا زحل و مشتری‌نیست که باشد بمشبّه حَری