دیوان بینه رحمت در مراثی قتیل امت صفحه 8

دیوان بینه رحمت در مراثی قتیل امت و اهلبیت عصمت، ص: 9

شماره کرد و التّکلّف فی تزیین الکلام بزوائد الألفاظو نیز آنحضرت طبقات جهنّم را بر طبقات علمآء سوء تقسیم فرمود از آنجمله فرمودو من العلماء من یطلب احادیث الیهود و النّصاری لیعزّز به علمه و یکثر به حدیثه فذاک فی الدّرک الخامس من النّارو حضرت مسیح علیه السّلام گفت‌کونوا نقّاد الکلام فکم من ضلالة زخرفت بایة من کتاب اللّه کما زخرف الدّرهم من نحاس بالفضّة المموّهة النّظر الی ذلک سواء و البصرآء به خبرآءو ضرت صادق علیه السّلام فرمودتجد الرّجل لا یخطی بلام و لا واو خطیبا مصقحا و لقلبه اشدّ من ظلمة اللّیل المظلم و تجد الرّجل لا یستطیع تعبیرا عمّا فی قلبه بلسانه و قلبه یزهر کما یزهر المصباح-

چه خوب است اهل منبر جلد اوّل بحار الأنوار را مطالعه نمایند و ترجمه آنهم بقلم مرحوم حجّة الأسلام آقا نجفی اصفهانی طبع شده است تا بدانند که وظیفه ابلاغ و ارشاد چیست

و باید دانست که‌من بکی او ابکی او تباکی و حببت له الجنّة- شامل هرگونه ابکاء نیست. بلکه باید ابکاء بطریق مشروع باشد. زیرا که مسلّم است که اگر بوسیله مزغان (آلات موسیقی) مردم را بگریانند حرام است و فقهاء در باب غناء گفته‌اند که غنا در قرآن و روضه معصیتش مضاعف است و از اینجاست که بسیاری منع از تشبیه مینمایند با آنکه ابکاء او از همه بیشتر است.

و همانطوریکه اهل منبر بگریه‌کنندگان میگویند که هر گریه اجر ندارد. گریه باید از روی معرفت باشد. و از جمله وجوه معرفت آنکه بر وجه صحیح باشد. باید بدانند که گریاندن نیز باید بوجه صحیح باشد. و از روی معرفت بصحّت طرق ابکاء باشد شعر لمؤلّفه

(1) در نسخه‌ای با عین و زا و زاست از عزّت یعنی تا علم خود را باو عزّت دهد و در نسخّ دیگر با غین و راء و زاء است یعنی علم خود را بآن زیاد کند.

دیوان بینه رحمت در مراثی قتیل امت و اهلبیت عصمت، ص: 10 در دیگران به بینی و در خویش ننگری‌کور عیوب خویشی و بینای دیگری

در خانه اکر کس است همین اندازه بس است

خیلی معذرت میخواهم که این جمله همه بر سبیل دلسوزی بود نه بر سبیل طعن و ملامت. یا خدای نخواسته نعوذ باللّه رانی یا شیئی دیگر از هواهای نفسانی. بعد از این تو خود دانی با آنچه میخوانی