کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 167

ششم - جبّانه الصائدیین

این جبّانه در جنوب شرقی کوفه واقع شده بود و به طایفه صائدیین از قبیله هَمْدان تعلّق داشت. (1)ماسینیون نام دیگر این جبّانه را جبّانه صیداویین که تیره ای از قبیله بنی اسد بود، دانسته و آن را از «بنی کِلاب بن قیس» از عدنانی ها به شمار آورده است. (نقشه شماره 7، رقم 52 و نقشه شماره 8)

دو - جبّانه های عدنانی ها

اشاره

این جبّانات شامل جبّانه های اهل مدینه و نیز سایر عدنانی ها می شود.

اول - جبّانه (ثُوَیَّه)

«الجبّانه» بدون اضافه به لغتی به مکانی در غرب کوفه بین راه نجف - کوفه گفته می شد (2)که به عنوان آرامگاه اهل مدینه، اعم از انصار و قریش از آن استفاده می شد. بعضی گفته اند از زمان هلاکت زیاد به بعد (سال 53ه. ق) لغت ثُوَیه در مورد این مکان به کار گرفته شد که به معنای آرامگاه می باشد. اما بعضی دیگر بر این عقیده اند که این مکان قبل از اسلام و در زمان نعمان بن منذر، با همین نام به عنوان زندان از آن استفاده می شد و اولین بار خَبّاب بن اَرَت در زمان حکومت حضرت علی (علیه السلام) در سال 37ه. ق وصیت کرد تا او را در این مکان دفن نمایند. قبل از آن مردمی که او در میان آنها زندگی می کرد (قبیله بنی تمیم) مردگان خود را در خانه های خود یا کنار آن دفن می کردند. (3)(نقشه شماره 7، رقم 40 و نقشه شماره8)

در این مکان، بسیاری از شخصیت های سیاسی - مذهبی و نیز خواص یاران حضرت (علیه السلام) و همچنین بزرگان دیگر مدفون شده اند که در اینجا به ذکر نام بعضی از آنها می پردازیم:

1. سهل بن حُنَیف (م 38ه. ق) از یاران حضرت علی (علیه السلام) .

2. جویریّه بن مُسَهَّر عبدی از یاران علی (علیه السلام) که به دستور زیاد به شهادت رسید.

1- البلدان، ص 75؛ کوفه پیدایش شهر اسلامی، ص 342.
2- موسوعه النجف الاشرف، ج 1، ص 429.
3- کوفه پیدایش شهر اسلامی، ص 348.