کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 206

سکه به خود پول های طلایی و نقره ای که اصطلاحاً به آنها دینار و درهم گفته می شد، اطلاق گردید. (1)بنابراین، روشن می شود که سکه زدن در آن زمان، مکانیسم مشکل و دشواری نداشته است و هر دولت یا حکومتی به راحتی می توانست سکه ضرب کند.

دو - سکه در صدر اسلام

در زمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) معاملات مسلمانان با سکه هایی انجام می گرفت که از سوی دو امپراطوری بزرگ آن روز جهان، یعنی ایران و روم زده می شد. هر دو امپراطوری، سکه های طلا را با عنوان «دینار» و سکه های نقره را با عنوان «درهم» می نامیدند. مردم عرب سکه های ایرانی را سکه های «کسرویه» و سکه های رومی را سکه های «هِرَقْلیه» یا «رومیه» می نامیدند. (2)گرچه هر چهار نوع سکه کم و بیش در میان آنها معمول بود، اما بیشتر معاملات با دینار رومی و درهم ایرانی انجام می گرفت. (3)(تصویر شماره 44) در زمان ابوبکر نیز وضع به همین منوال بود.

برای اولین بار ضرب سکه در اسلام به خالد بن ولید، فرمانده سپاه فتوحات در ایران نسبت داده شده که گفته شده است در سال 15ه. ق در طبرستان اقدام به این کار نمود. (4)(تصویر شماره 44) او این کار را روی دینارهای رومی انجام داد؛ بدین ترتیب که یک طرف دینار را که روی آن نقوش صلیب، تاج و چوگان بود، به حال خود گذاشت و در طرف دیگر، نام خود را با حروف یونانی چنین نگاشت « Xa ved » و سپس سه حرف زیر را حک کرد « IY Bou » که بعضی گفته اند، علامت اختصاری ابوسلیمان، کنیه اوست.

1- السکّه، ابن خلدون، مندرج در: النقود العربیه و علم النمیات، ص 105؛ تاریخ الکوفه، ص 262؛ تاریخ التمدن الاسلامی، صص 120-123.
2- النقود العربیه، بلاذری، ص 11.
3- تاریخ الکوفه، ص 257.
4- تاریخ التمدن الاسلامی، ج 1، ص 135.