کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 229

یک - صرّافی

این شغل در آن زمان «صیرفه» نام داشت و به صاحب آن «صیرفی» می گفتند که وظیفه تبدیل سکه های مختلف را به یکدیگر به عهده داشت. در ابتدای پیدایش شهر کوفه، متصدیان این شغل عمدتاً مسیحیان اهل ذمّه بودند که در شهر حیره به این عمل اشتغال داشته و سپس به واسطه رشد روز افزون کوفه به آنجا مهاجرت نموده بودند. صاحبان این شغل، دکان های مخصوصی برای خود داشتند که نزدیکی مسجد «بنی جذیمه» در جنوب غربی کوفه واقع شده بود. بعدها مسلمانان نیز اندک اندک به این شغل روی آوردند. گفتنی است که در بعضی موارد صیرفی ها کار بانک های امروزی را نیز به عهده می گرفتند و با عملیاتی، همانند قرض، سَلَف خری، مضاربه و. . . به کسب سود می پرداختند. (1)

دو - قصابی

در سیره حکومتی حضرت علی (علیه السلام) چنین وارد شده است که آن حضرت، خود با تازیانه در بازارها می گشت و می فرمود: در گوشت ندمید (تا پر باد شده و وزن آن زیادتر گردد) . (2)این خطاب را می توان به قصابان بازار فرض نمود و سپس وجود شغل قصابی را اثبات کرد. نیز در روایت دیگری چنین وارد شده است که حضرت علی (علیه السلام) نزد قصاب ها رفته و آنها را از فروختن هفت چیز از گوسفند نهی فرمود. (3)همچنین در روایت دیگری از قصابی ها با عنوان «لَجّامین» ؛ «گوشت فروش ها» یاد شده است. (4)

سه - بقّالی

هنگامی که ابن زیاد، محمد بن اشعث را به سبب عدم دستگیری مسلم بن عقیل مؤاخذه نمود، او در جواب گفت: تو خیال می کنی مرا به سوی بقالی از بقالان کوفه فرستاده ای. (5)

1- الحیاه الاجتماعیه، ص 171.
2- ترجمه الامام علی (علیه السلام) ، ج 3، ص 192.
3- وسائل الشیعه، ج 16، ص 360.
4- وسائل الشیعه، ج 16، ص 309.
5- بحارالانوار، ج 44، ص 354.