کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 267

روزهای ماه مبارک رمضان که اقدام به می خوارگی نمود، از سوی علی (علیه السلام) به صد ضربه تازیانه محکوم شد که بیست ضربه آن به سبب می خوارگی در ماه مبارک رمضان بود، اما این حکم، نجاشی را از علی (علیه السلام) دور ننمود، بلکه او در جنگ صفین شرکت کرد و با شعرش به یاری حضرت شتافت. همچنین در دوران معاویه، اشعاری به نفع حضرت علی (علیه السلام) و کنایه به معاویه می سرود. بنابراین می توان او را از شاعران سیاسی علوی به شمار آورد. او بعد از واقعه عاشورا در یمن از دنیا رفت. (1)

دوم - رَبیعه بن مَقْرُوم قیسی

او از شاعرانی بود که در فتح قادسیه شرکت داشت و پس از مدتی از گذشت آن جنگ در صد سالگی از دنیا رفت. (2)

سوم - جَرْوَل بن اَوْس، معروف به حُطَیئه

او یکی از شاعرانی بود که در زمان عثمان مدتی در کوفه بود. چون کوتاه قد بود به او «حطییه» می گفتند. شعرهای او در مایه های مدح، هجاء و غزل های عاشقانه بود. وی مردی پَست بود که از شعر برای تأمین دنیای مادی خود بهره می برد. او در سال 45ه. ق از دنیا رفت. (3)

چهارم - شوید بن ابی کاهل

یکی از شاعران جاهلی بود که مدت زیادی نیز در اسلام زیست و در سال65ه. ق در کوفه از دنیا رفت. شعر او غیر سیاسی و در مایه های فخر، غزل و

هجو بود. (4)

1- تاریخ الادب العربی، ج 1، صص 313 - 314.
2- تاریخ الادب العربی، ج 1، ص 320.
3- الاغانی، ج 2، صص 149 - 194.
4- الاغانی، ج 13، صص 114 - 121.