کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 272

که به او قرآن بیآموزد و فرزدق بنا به توصیه آن حضرت سوگند یاد نمود که تمام قرآن را حفظ کند و چنین نیز کرد. (1)

همّام در زمان زیاد بن ابیه از او فراری بود و شش ماهی که زیاد در بصره اقامت داشت، او در کوفه ماند و هرگاه زیاد وارد کوفه می شد. او به بصره می رفت. (2)اشعار او در مایه های عشق، مدح و هجا بود. وی با مشهورترین شاعران زمان خود، مانند جریر، مسکین دارمی و. . . به مقابله هجو می پرداخت. گفته شده است 75 سال از عمر نود ساله خود را صرف این کار کرد. (3)

ملاقات او با امام حسین (علیه السلام) هنگام خروج آن حضرت از مکه و حرکت به سمت کوفه در کتاب های تاریخی ذکر شده است. (4)همچنین یکی از مشهورترین اشعار او، میمیه (5)است که در حضور هشام بن عبدالملک در توصیف و مدح امام زین العابدین (علیه السلام) سروده است که ترجمه بیت اول آن چنین است:

این همان کسی است که سرزمین مکه گام نهادن او را می شناسد، و خانه کعبه و حل و حرم با او آشنا هستند. (6)

«میمیه» بیست بیت دارد که به سبب آنها حبس و زندانی شد. (7)فرزدق در سال

110 یا 112 یا 114ه. ق در بصره از دنیا رفت. (8)

هفدهم - حَرمَله بن مُنْذِر، معروف به ابوزُبَیْد طایی

او یکی از شاعران قبیله طی بود که در زمان جاهلیت نیز شعر می سرود. او هنگام حکومت ولید بن عقبه در کوفه از ندیمانش به شمار می رفت. وی بر دین

1- الاغانی، ج 9، ص 367؛ ج 21، صص 278 و 407؛ تاریخ الادب العربی، ج 1، صص 365 - 377.
2- تاریخ الطبری، ج 4، ص 182.
3- تاریخ الادب العربی، ج 1، ص 365.
4- ر. ک: موسوعه کلمات امام الحسین (علیه السلام) ، صص 335 و 336 و 349 و 350.
5- میمیه، یعنی قصیدهای که ابیات آن با میم ختم میشود.
6- هذا الَّذی تَعْرِفُ البَطْحاءَ وَطْأَتَهُ وَالْبَیتُ یعْرِفُهُ وَالحِلُّ وَالْحَرَمُ
7- الاغاثی، ج 21، صص 378 - 380.
8- تاریخ الادب العربی، ج 4، ص 365.