کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 274

بیست و چهارم - فُضاله بن شریک بن سلمان

او یکی از شاعران طرف دار «بنی امیه» ساکن در کوفه بود که بعد از هلاکت یزید، شعری در مرثیه او سرود. (1)

بیست و پنجم - عبدالله بن خلیفه بولایی

طبری از او با عنوان شاعر شیعی خطیب که از قبیله «طی» بود، ضمن بیان حوادث جنگ صفین یاد می کند. (2)

بیست و ششم - اَیاس بن عَثَل طایی

از این شخص با عنوان شاعر، ضمن حوادث مربوط به مسلم بن عقیل در کوفه یاد شده است که پس از شهادت مسلم، این شاعر از سوی محمد بن اشعث مأمور رساندن نامه محمد به امام حسین (علیه السلام) می شود. (3)

بیست و هفتم - یزید بن مُغْفَل مِذْحجی جُعْفی

او یکی از شاعران کوفه بود که در جنگ های صفین و خوارج شرکت داشت و در روز عاشورا همراه امام حسین (علیه السلام) به شهادت رسید. (4)

بیست و هشتم - رَبیعه بن حُوط

این شاعر که کنیه اش به ابوالمَهْوش بود، در جاهلیت به دنیا آمد و همراه امام حسین (علیه السلام) به شهادت رسید. (5)

بیست و نهم - عبدالله بن هَمّام

از این شاعر در زمان مختار یاد شده است. (6)

1- تاریخ الکوفه، ص 452.
2- تاریخ الطبری، ج 4، ص 21.
3- تاریخ الطبری، ج 4، ص 281؛ موسوعه کلمات الامام الحسین (علیه السلام) ، ص 349.
4- ابصار العین، ص 91؛ وسیله الدارین، ص 137.
5- وسیله الدارین، 137.
6- طبقات فحول الشعراء، السفر الثانی، ص633.