کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 276

سی و پنجم - صعصعه بن صَوْحان

از او که در بخش خُطَباء یاد خواهیم کرد، نیز با عنوان شاعر یاد شده است. او پس از شهادت حضرت علی (علیه السلام) برای آن حضرت مرثیه هایی سرود. (1)

سی و ششم - لَبید بن ربیعه عامری

او از شعرای جاهلیت و اسلام بود که پیامبر (صلی الله علیه و آله) نیز به شعر او استناد کرده است. وی در زمان عمر در کوفه اقامت گزید. 145 سال عمر کرد و در زمان حکومت ولید بن عقبه از دنیا رفت و در صحرای «بنی جعفر بن کلاب» مدفون شد. دختر او نیز شاعر بود. (2)

ب) خطیبان

اشاره

بیان جمله های آهنگین و موزون یکی از خصوصیات عرب اصیل جاهلی بود که به مناسبت های مختلف، مانند تشویق به جنگ، راندن شتر، آب کشیدن از چاه و. . . مانند فواره از درون آنان می جوشید و به بیرون فوران می کرد، بدون آنکه نیاز به تفکر و آماده نمودن قبلی داشته باشد. (3)اما با ظهور اسلام گروهی از شخصیت های

سیاسی-فرهنگی که در مواقع مختلف خطابه های مؤثری برای مردم ایراد می کردند، به عنوان خطیبان شناخته شدند. اصولاً یکی از وظایف رهبران جامعه در صدر اسلام ایراد سخنرانی بود که در رأس این رهبران که عالی ترین خطبه ها را از خود به یادگار گذاشته اند می توان از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و حضرت علی (علیه السلام) یاد نمود. (4)

از خصوصیات خطابه های دوره اسلامی می توان طولانی شدن آنها را نام برد؛ زیرا این خطابه ها معمولاً سیاسی و برای تبلیغ اوامر دولت بود. همچنین استشهاد به

1- تاریخ من دفن فی العراق من الصحابه، ص 257.
2- تاریخ من دفن فی العراق من الصحابه، ص 425.
3- البیان و التبیین، ج 3، ص 20.
4- تاریخ آداب اللغه العربیه، ج 1، صص 305 - 306.