کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 292

چنین گفته شده است که در دربار او قصه گوهایی بودند که او را از اخبار و احوال امت های دیگر آگاه می کردند و بدین منظور عبید بن شربه کتابی با عنوان کتاب الملوک و اخبار الماضین؛ (کتاب پادشاهان و خبرهای گذشتگان) ، تألیف کرد. (1)و نیز در دارالاماره کوفه در زمان ولید بن عقبه، ابوزُبَید طایی و دیگر قصه گوها مجالس شب نشینی او را کارگردانی می کردند و با قصه های خود ولید را سرگرم می نمودند. (2)

سرگرم نمودن مردم عادی یکی دیگر از کارهای قصه گوهای آن زمان بود. در این مورد می توان - طبق بعضی از نصوص تاریخی - برخورد حضرت علی (علیه السلام) با یک قصه گو را که در بازار کوفه برای مردم قصه می گفت به عنوان شاهد ذکر کرد. (3)همین طور برخورد شدید آن حضرت با قصه گویی که در مسجد قصه می گفت، شاهد دیگری بر مدعاست. (4)

سومین و مهم ترین کار قصاصان شرکت در جنگ ها و تشویق جنگاوران به

مبارزه و شجاعت، به وسیله قصه های حماسی خود بود که در این مورد می توان از کسانی، همانند قیس بن هبیره اسدی، عاصم بن عمرو تَمیمی، ربعی بن عامر و ربیع بن بلال سعدی در جنگ قادسیه و از افرادی، همچون صُخیر بن حذیفه مَرّی و ابوالجویریه عَبْدی در جنگ توابین نام برد که معمولاً این صنف قَصّاص را فرماندهان لشکر و قهرمانان جنگ تشکیل می دادند. (5)

البته در بعضی مواقع، قاریان حاضر در جنگ نیز با ذکر آیات و توضیح آن، به تشویق و ترغیب جنگاوران می پرداختند. (6)

1- تاریخ الادب اللغه العربیه، ج 1، ص 219.
2- تاریخ الکوفه، ص 271.
3- اخبار القضاه، ج 2، ص 196.
4- وسائل الشیعه، ج 12، ص 111.
5- تنظیمات الجیش العربی، صص 134 - 135.
6- تنظیمات الجیش العربی، صص 134 - 135.