کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 293

4. آداب قرائت قرآن

اشاره

بعضی از آداب قرائت قرآن که از آیات و روایات مختلف می توان به دست آورد، عبارت است از:

الف) خواندن قرآن با صدای نیکو

از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) چنین نقل شده است که فرمود: «قرآن را با صدای خود زینت دهید» . همچنین فرمود: «صدای نیکو، زینت قرآن است» . (1)و نیز فرمود: «قرآن را به صدای عرب ها و لغت آنها بخوانید و با لحن فاسقان و نیز آن چنان که مسیحیان و یهودیان کتاب های خود را می خوانند، نخوانید» . (2)

در میان اصحاب و قاریان کوفه بعضی همانند ابوموسی اشعری، علقمه بن قیس و عبدالرحمان بن سائب به داشتن صدای نیکو هنگام قرائت قرآن مشهور بوده و مورد تشویق دیگران واقع می شدند. (3)

ب) پاکیزه کردن دهان

احادیثی از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) مبنی بر پاکیزه کردن دهان که طریق [تلفظ] قرآن است به وسیله مسواک صادر شده است. (4)

ج) استعاذه

مراد از استعاذه، گفتن « اعوذ بالله من الشیطان الرجیم » یا عبارتی شبیه آن است که بر پناه بردن به خدواند از شر شیطان دلالت کند. (5)اصل در این ادب، آیه قرآن است که می فرماید: فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللهِ مِنَ الشَّیْطانِ الرَّجِیمِ ؛ «هنگامی که قرآن می خوانی از شر شیطان رانده شده، به خداوند پناه ببر» . (نحل: 98)

1- بحارالانوار، ج 92، ص 190.
2- بحارالانوار، ج 92، ص 190.
3- بحارالانوار، ج 92، ص 190.
4- بحارالانوار، ج 92، ص 212.
5- بحارالانوار، ج 92، صص 210 و 215.