کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 30

اما اشکال دیگری که در نقل هشتاد هزار وجود دارد، این است که - چنان که گفته شد - این نقل، مساحت کوفه را 3216 میل ذکر می کند که بدین ترتیب، بهره هر خانواده از زمین کمتر از یک سوم متر بوده است.

ز) گیاهان و درختان کوفه

یک - گیاهان قبل از بنیان گذار ی کوفه

اشاره

گیاهانی که قبل از مسکونی شدن کوفه در آن منطقه می روییدند، عبارت است از: اُقحُوان، حَلْفاء، خُزامی، شِیح، قِیصوم، شقائق (1)، نصی و حَلی (2)که در ادامه به موارد مصرف آنها می پردازیم:

اول - اُقحُوان:

نام دیگر این گیاه نزد عرب «قُرّاص» می باشد و فارسیان آن را «بابونه» یا «بابونک» و «کرکاش» می نامند. اقحوان گیاهی بهاری است که برگ های جداجدا، گل سفید رنگ، ساقه نازک و بوی خوشی دارد. از این گیاه برای درمان نیز استفاده می شده است. (3)

دوم - حلفاء:

در فارسی به آن «پیزر» ، «لوخ» ، «رُخ» ، «فیلکون» و «پاپیروس» می گویند. ظاهراً این گیاه، نوعی «نی» بوده که نزدیک فرات می روییده است. (4)

سوم - خزامی:

نوعی گیاه شب بوی دشتی است که ساقه ای بلند، برگ هایی کوچک، شکوفه های قرمز رنگ و بوی خوشی دارد. (5)

چهارم - شقائق:

عرب ها به آن «شقائق النعمان» نیز می گفتند؛ زیرا نعمان بن مُنْذَر، پادشاه حیره به حفظ و نگهداری این گیاه دستور داده بود. این گیاه، لاله ای شکل است و گل های قرمز رنگ دارد. (6)

1- فتوح البلدان، ص 277.
2- تاریخ الطبری، ج 3، ص 147.
3- لسان العرب، ج 11، ص 49؛ فرهنگ فارسی معین، ج 1، ص 323.
4- لسان العرب، ج 3، ص 287؛ فرهنگ فارسی معین، ج 1، ص 901.
5- لسان العرب، ج 4، ص 86.
6- لسان العرب، ج 7، ص 165.