کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 38

برای آن آمده است: گونه ای تره وحشی که بویی تند شبیه سیر دارد و آن را به کوچوک، پراسه، موسیر، پیاز کوهی، تره فرهنگی و تره خاوری نیز ترجمه کرده اند. (1)

به هر حال از این معانی چنین برمی آید که این گیاه، نوعی سبزی خوردنی بوده است.

قارچ خوراکی:

این لغت، ترجمه لغت «کَمأه» است که در روایتی به وجود آن در زمان حضرت علی (علیه السلام) اشاره شده است. در آن روایت آمده است که حضرت علی (علیه السلام) این گیاه را دوست می داشت. (2)

در فارسی به این لغت، «سماروغ، سماروخ، سمارغ و زماروغ» نیز می گویند که اصولاً این لغات در مورد نوعی قارچ خوراکی به کار می روند. (3)

کدو:

دو لغت «دُبّاء» و «قَرْع - قَرَع» در روایت در مورد این گیاه به کار رفته است و حکایت دارد که حضرت علی (علیه السلام) از آن استفاده می کرد. (4)

پونه (پودینه) :

این گیاه که عنوان «صَعْتَر» برای آن به کار رفته، در روایات به عنوان دوای امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) معرفی شده است. (5)

4. حیوانات

اشاره

حیوانات منطقه کوفه را می توان به دو بخش حیوانات خشکی و آبی تقسیم کرد:

الف) حیوانات خشکی

اشاره

این حیوانات را نیز می توان به دو قسم حیوانات اهلی و حیوانات غیر اهلی تقسیم کرد:

1- فرهنگ فارسی معین، ج 3، صص 2927 و 2928.
2- وسائل الشیعه، ج 17، ص 159.
3- فرهنگ فارسی معین، ج 2، ص 1916؛ ج 3، ص 3062.
4- وسائل الشیعه، ج 17، ص 161.
5- وسائل الشیعه، ج 17، ص 161.