کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 396

ط) زِکْوَه

ظرفی کوچک بود که از پوست حیوانات ساخته می شد و برای نوشیدن آب مورد استفاده قرار می گرفت. (1)در فارسی معادل «جام آبخوری کوچک» می باشد. از این ظرف نیز در وسایل مختصر سلمان فارسی یاد شده است. (2)

ی) زِقّ

ظرفی بود از پوست حیوانات که پس از زدودن مو و پشم آن تهیه می شد و برای حمل و نقل مایعات، همانند شراب و عسل مورد استفاده قرار می گرفت. (3)از این ظرف در زمان حضرت علی (علیه السلام) در حالی که پر از عسل بوده، یاد شده است. (4)

ک) سطیحه

این لفظ در مورد مشکی به کار می رفت که از دو قطعه پوست که در مقابل هم قرار می گرفتند، تهیه می شد. این ظرف در زمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) وجود داشته است. (5)

ل) شَنّ

شنّ که همان مشک فارسی است، از پوست گوسفند تهیه و برای نگهداری آب یا موادی، همچون ماست و دوغ از آن استفاده می شد. (6)از این ظرف نیز در جهیزیه حضرت زهرا (علیها السلام) یاد شده و مصرف آن را برای آب معین کرده اند. (7)

1- لسان العرب، ج 5، ص 307.
2- مروج الذهب، ج 2، ص 315.
3- لسان العرب، ج 6، ص 60.
4- ترجمه الامام علی (علیه السلام) ، ج 3، ص 184.
5- لسان العرب، ج 6، ص 256.
6- لسان العرب، ج 7، ص 218.
7- بحارالانوار، ج 42، ص 130.