کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 400

ذ) قَوْصَرَه

به معنای جوال خرما و به ظرفی گفته می شد که از برگ خرما می ساختند. (1)در فارسی معادل لفظ «زنبیل خرما» می باشد. (2)از این لفظ در زمان حضرت علی (علیه السلام) یاد شده است. (3)

ض) کَأْس

این لفظ به معنای کاسه، جام و پیاله می باشد و در قرآن نیز استعمال شده است. (4)

ظ) کُوب

به معنای کوزه بدون دسته است و در شرح حال جاهلیت از آن یاد شده است. (5)در قرآن نیز این لفظ به صورت جمع، «اکواب» به کار رفته است. (6)

غ) کَوْز

به معنای مطلق کوزه است که معمولاً از سفال ساخته می شد و برای خنک نگهداشتن آب مورد استفاده قرار می گرفت. جمع آن «کیزان» می باشد که در مورد جهیزیه حضرت زهرا (علیها السلام) ، لغت «کیزان خَزَف» ؛ «کوزه های سفالین» ، به کار رفته است. (7)در بخش معماری تصویر بعضی از کوزه های به دست آمده از حفاری های دارالاماره آمده است.

1- لسان العرب، ج 11، ص 189.
2- فرهنگ فارسی معین، ج 2، ص 2747.
3- ترجمه الامام علی (علیه السلام) ، ج 3، ص 186.
4- ر. ک: صافات: 45؛ واقعه: 18؛ انسان: 5؛ طور: 23؛ انسان: 17؛ نباء: 34.
5- المفصل فی التاریخ قبل الاسلام، ج 7، ص 565.
6- ر. ک: زخرف: 71؛ واقعه: 18؛ انسان: 15؛ غاشیه: 14.
7- بحارالانوار، ج 43، ص 130.