کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 401

اب) مِخْضَب

ظرف بزرگی همانند طشت و لگن بود که زنان در رختشویی از آن استفاده می کردند. (1)این ظرف نیز در جهیزیه حضرت زهرا (علیها السلام) وجود داشت. (2)

اج) مِزْوَد (مِزْوَدَه)

ظرفی بود که مسافر، توشه و زاد خود را در آن می نهاد. (3)از این ظرف در زمان عمر یاد شده است. (4)

اد) مزاده

به معنای مشک آب که معمولاً از دو و نیم یا سه قطعه پوست ساخته می شد. در زمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نیز از آن استفاده می شد. (5)

اه) مَسْک

این لغت همان مشک فارسی است. لغت مسک ابتدا به معنای هر نوع پوست حیوانی بود، اما بعدها به ظرف هایی که از پوست حیوانات می ساختند گفته شد. (6)این لغت در زمان مورد بحث بسیار به کار می رفت.

او) مِطْهَرَه

مطهره در لغت به معنای ظرفی که با آن وضو و طهارت می گیرند، استعمال شده است که همان معنای آفتابه فارسی را تداعی می کند. (7)از این لفظ در بیان اثاثیه

1- لسان العرب، ج 4، ص 118.
2- بحارالانوار، ج 43، ص 130.
3- لسان العرب، ج 6، ص 110.
4- تاریخ تمدن الاسلامی، ج 2، ص 268.
5- لسان العرب، ج 6، ص 122.
6- لسان العرب، ج 13، ص 106.
7- لسان العرب، ج 8، ص 211.