کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 422

اول - اِسْتَبْرَق

از این نوع پارچه در چند مورد در قرآن کریم یاد شده است. (1)طبق گفته لغویان اصل آن، لغت فارسی «اِسْتَقْرَه» یا لغت های «اِسْتَبْرَک» ، «سِتَبْرَک» و «سِتَبْر» می باشد که به معنای محکم و غلیظ و ضخیم است. این نوع پارچه ضخیم، از ابریشم و حریر به عمل می آمد. (2)

دوم - بَزّ

بَزّ برای مطلق پارچه به کار می رود، ازاین رو به پارچه فروش، بزاز می گویند. البته گاهی به نوعی پارچه پنبه ای گران قیمت نیز گفته می شد. (3)

سوم - حریر

از این نوع پارچه نیز در قرآن کریم یاد شده است. (4)این نوع پارچه از ابریشم به عمل می آمده است. (5)در اسلام پوشیدن لباس های به عمل آمده از حریر برای مردان حرام و برای زنان مجاز شمرده شده است. (6)

چهارم - خَزّ

خز پارچه ای بود که از ابریشم خالص یا از پشم و ابریشم و یا پنبه به عمل می آمد و در لباس های مختلف، همچون جُبّه به کار می رفت. (7)بعضی گفته اند که خَزّ از کُرْک خَزّ، یعنی خرگوش نر نیز به عمل می آمده است. (8)

1- ر. ک: کهف: 31؛ دخان: 53؛ الرحمن: 54؛ انسان: 21.
2- لسان العرب، ج 1، ص 139؛ فرهنگ فارسی معین، ج 1، ص 241.
3- تاریخ التمدن الاسلامی، ج 5، ص 639.
4- ر. ک: حج: 23؛ فاطر: 33؛ انسان: 12.
5- لسان العرب، ج 3، ص 119.
6- وسائل الشیعه، ج 3، ص 276.
7- لسان العرب، ج 4، ص 81؛ و نیز ر. ک: مجله سومر، «صور من البسه العرب فی العصر الجاهلی» ، عبدالعزیز حمید صالح، ج 38، ص 159.
8- تاریخ التمدن الاسلامی، ج 5، ص 639.