کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 431

به هرحال، این پوشش در زمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) و حتی قبل از آن رواج داشت و بسیاری از مردم عمامه های خود را روی قَلَنْسُوَه می بستند. (1)در بسیاری از روایت های تاریخی از قَلَنْسُوَه هایی به رنگ سفید یاد شده است (2)که شاید بتوان گفت بیشتر، از این رنگ برای قَلَنْسُوَه استفاده می کردند.

درباره امام حسین (علیه السلام) چنین نقل شده است که وقتی ضربه ای به سر آن حضرت وارد شد و بُرنس او خونین شد، بُرنس را در آورده و قَلَنْسُوَه ای به جای آن بر سر گذاشت. (3)همین طور در باره پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) چنین نقل شده است که آن حضرت زیر عمامه خود از قَلَنْسُوَه یمنی سفید رنگ با آستر که در زیر آن، پنبه نهاده شده بود و دو گوش داشت، استفاده می کرد. (4)

چهارم - کوفیه و عِقال

کوفیه همان چفیه امروزی است که در کوفه تولید می شد و به دور سر می بستند

و عِقال بندی نیز روی آن می بستند. (5)وجود این دو در زمان مورد بحث معلوم نیست.

پنجم - بُرْقَعْ

پوشیه ای بود که زنان عرب روی صورت خود می زدند و فقط جای دو چشم باز بود. (6)روایت تاریخی که در آن، این لفظ در زمان مورد بحث به کار رفته باشد، مشاهده نشد.

بعضی برقع را این گونه تعریف کرده اند: برقع پرده ای است که چهره را از نقطه مبدأ بینی می پوشاند و از اطراف و روی پیشانی به سربند متصل می شود. برقع از

1- صور من البسه العرب، ص 158.
2- مروج الذهب، ج 2، ص 368.
3- تجارب الامم، ج 2، ص 72؛ الاخبار الطوال، ص 258.
4- وسائل الشیعه، ج 3، صص 378 - 380، حدیث 2؛ فرهنگ البسه مسلمانان، ص 367.
5- صور من البسه العرب، ص 158؛ فرهنگ البسه مسلمانان، ص 286.
6- لسان العرب، ج 1، ص 386؛ فرهنگ البسه مسلمانان، ص 62.