کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 436

ششم - ثَوب قِطْری

ثوب به معنای مطلق لباس می باشد، اما در زمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نوعی ثوب با عنوان ثوب قطری بود (1)که در قَطَر تولید می شد و لباسی ضخیم و قرمز رنگ و با حاشیه بود. (2)

هفتم - جُبَّه

لباسی دوخته بود که سرتاسر بدن را تا روی پاها دربر می گرفت. این لباس که آستین هم داشت، جلوی آن باز بود و با دکمه هایی بسته می شد. (3)این لباس برای مردم جاهلیت شناخته شده بود (4)و در زمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نیز ثروتمندان بسیار از آن استفاده می کردند. در آن زمان، جُبّه های یمنی بسیار مشهور بود. همچنین نوعی جُبّ به نام جُبّه های شامی وجود داشت که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) از آن استفاده می کرد و

آستین های تنگی داشت. (5)

معمولاً جُبّه از پارچه های پشمی، پنبه ای، کتانی و بعدها از پارچه های خزّ و حریر تولید می شد. معمولاً این نوع لباس، روی لباس های دیگر پوشیده می شد. (6)در باره امام حسین (علیه السلام) چنین آمده است که آن حضرت در روز عاشورا جُبّه خزّ مایل به سیاه دربرداشت. (7)

هشتم - جلْباب

این لغت در قرآن کریم به صورت جمع، یعنی «جَلابیب» به کار رفته است. (8)و در تفاسیر آن را به لباسی که همه بدن زن را می پوشاند یا خِماری که سر و صورت

1- بحارالانوار، ج 43، ص 141.
2- معجم البلدان، ج 4، ص 373.
3- صور من البسه العرب، ص 154.
4- المفصّل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج 5، ص 52.
5- فرهنگ البسه مسلمانان، ص 103.
6- فرهنگ فارسی معین، ج 3، ص 1216.
7- وسائل الشیعه، ج 3، ص 264.
8- ر. ک: احزاب: 59.