کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 441

است، آنجا که او از خلافت به عنوان «سِرْبالی» یاد می کند که خدا به او پوشانده است. (1)

بیستم - شِعار

به هر نوع لباس زیرین گفته می شد. گفتنی است هنگام معرفی دِثار، در باره شعار نیز توضیحاتی داده شد.

بیست و یکم - شَمْلَه

نوعی پوشیدنی دوخته نشده بود که آن را به خود می پیچیدند. تفاوت آن با بُرده، این بود که در حاشیه بُرده، زینت هایی بافته می شد، اما شَمله، ساده و

یک پارچه بود. این نوع پوشش در زمان پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) کاربرد فراوانی داشت. (2)

بیست و دوم - طاق

طاق را طَیلَسان سبز رنگ معنا کرده اند. (3)در روایات شیعه، پوشیدن این لباس به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نسبت داده شده است. (4)همچنین در تاریخ چنین آمده است که حضرت علی (علیه السلام) از این نوع لباس استفاده می کرد. (5)

بیست و سوم - طَیْلَسان

این لغت، عربی شده لغت فارسی «تالشان» است. (6)طیلسان جامه گشاد و بلندی بود که روی سر و شانه ها و روی عمامه و قلنسوه و در دو طرف صورت و سینه یا فقط روی شانه ها می انداختند. (7)عرب های جاهلی نیز این نوع لباس را لباسی فاخر

1- تاریخ الطبری، ج 3، ص 404.
2- لسان العرب، ج 7، ص 202؛ فرهنگ البسه مسلمانان، ص 221؛ صور من البسه العرب، ص 154.
3- لسان العرب، ج 8، ص 226؛ فرهنگ البسه مسلمانان، ص 264.
4- وسائل الشیعه، ج 3، ص 347، ح 1.
5- تاریخ الطبری، ج 3، ص 451.
6- لسان العرب ج 8، ص 183؛ فرهنگ فارسی معین، ج 2، ص 2275.
7- فرهنگ البسه مسلمانان، ص 264؛ صور من البسه العرب، ص 155.