کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 442

می شناختند و آن را در مناسبات مختلف، مانند مراسم حج و برپایی بازارها می پوشیدند. در جلوی بعضی از طیلسان ها دگمه هایی نیز تعبیه شده بود. معمولاً این نوع لباس یک پارچه و به صورت مستطیل شکل و با اندازه های متفاوت بود. (1)در بعضی از نوشته ها، طیلسان به عنوان لباس خواب معرفی شده است. (2)در روایات شیعه چنین آمده که امام سجاد (علیه السلام) طیلسانی آبی رنگ داشته است. (3)

بیست و چهارم - عَباء (عَباءَه)

نوعی روپوش دوخته شده و جلوباز و بدون آستین یا با آستین های کوتاه

بود که عرب ها از آن بسیار استفاده می کردند. در نوع بدون آستین آن، دو سوراخ در دو طرف آن تعبیه شده بود که دست ها را از آن می گذراندند. معمولاً عَباء از پشم تهیه و روی همه لباس ها پوشیده می شد. عرب ها از عَباء نیز استفاده های دیگری، همچون رختخواب یا اِزار می نمودند (4)، حتی در بعضی موارد از آن به عنوان پول رایج استفاده می کردند. خالد بن ولید که در زمان عُمر با اهل انبار مصالحه کرد، مورد مصالحه، پرداخت چهارصد هزار درهم و هزار عَباء در هر سال بود. (5)

بیست و پنجم - غِلالَه

در لغت به معنای لباس زیر آمده است. (6)البته بعضی آن را به معنای پیراهن بسیار نازک زنانه که معمولاً زرد رنگ و بدن نما بود، ترجمه کرده اند. (7)این کلمه درباره قطامه به کار رفته (8)که با هر دو معنا سازگار است.

1- صور من البسه العرب، ص 155.
2- الحیاه الاجتماعیه، ص 62.
3- وسائل الشیعه، ج 3، ص 261.
4- فرهنگ البسه مسلمانان، صص 271 - 275؛ صور من البسه العرب، ص 156.
5- صور من البسه العرب، ص 156.
6- لسان العرب، ج 10، ص 108.
7- فرهنگ البسه مسلمانان، صص 301 - 303.
8- بحارالانوار، ج 42، ص 273.