کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 449

سی و چهارم - مُقَطَّعَه

به بُردهای نگارین و رنگارنگ گفته می شد. (1)این نوع لباس در زمان نفوذ

تجمّلات در میان اعراب رواج یافت. (2)در باره عبیدالله بن زیاد نقل شده است که مقطعه ای از مقطعات یمن پوشیده بود. (3)

سی و پنجم - مُلاءَه

در لغت به همان معنای «رَیطَه» آمده است. (4)بعضی آن را این چنین تعریف کرده اند: «یک نوع روپوش سفید و آبی که فقط مردان می پوشند» . (5)البته این تعریف با توجه به مصادیق آن در قرن های متأخر تهیه شده است.

سی و ششم - مِلحَفَه

به هر لباسی که به عنوان «دِثار» روی همه لباس ها پوشیده می شد و از بُرد یا از نوع دیگر بود، گفته می شد. (6)درباره حضرت علی (علیه السلام) نقل شده است که خرمای خریداری شده را در ملحفه خود حمل می کرد. (7)«مِلْحَفَهٌ مُوَرَسّه» نوعی ملحفه بود که پارچه آن را با گیاه «اسپرگ» ؛ «ورس» به رنگ زرد یا قرمز ملوّن ساخته بودند. (8)

سی و هفتم - نَمِرَه

به بُرده ای گفته می شد که راه راه بود و از پشم به عمل می آمد. (9)این لباس در جاهلیت نیز شناخته شده بود. (10)پوشیدن این نوع لباس به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) نیز نسبت داده شده است. (11)

1- لسان العرب، ج 11، ص 226.
2- التنظیمات الاجتماعیه، 189.
3- مقتل ابی مخنف، ص 28.
4- لسان العرب، ج 13، ص 267.
5- فرهنگ البسه مسلمانان، ص 384.
6- لسان العرب، ج 12، ص 250.
7- ترجمه الامام علی (علیه السلام) ، ج 3، ص 200.
8- فرهنگ البسه مسلمانان، ص 376.
9- لسان العرب، ج 14، ص 290.
10- المفصل فی تاریخ العرب قبل الاسلام، ج 4، ص 54.
11- فرهنگ البسه مسلمانان، ص 400.