کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 474

سه - شیره

سه - شیره (1)

چهار - انواع عصیر و فشرده

در روایتی تاریخی از نوشیدن نوعی عصیر به نام «طَلاء» توسط شریح قاضی یاد شده است (2)که در لغت به معنای عصیر انگوری، ترجمه شده که دو سوم آن به وسیله پختن کم شده باشد (3)و در فارسی به آن «مِی» پخته می گویند. (4)

ب) نوشیدنی های حرام

اشاره

در فصل اول، این نکته را یادآور شدیم که در بعضی مواقع، برخی از جوانان کوفه از نوشیدنی های حرام مانند خمر (شراب انگور) استفاده می کردند. اجرای حدّ شرب خمر در زمان حضرت علی (علیه السلام) نیز این مطلب را تأیید می کند. (5)همچنین وجود یهودیان و مسیحیان در کوفه نیز می تواند به عنوان سازندگان شراب مطرح باشد. حرمت شراب انگور (خمر) مورد اتفاق شیعه و سنی است. اما انواع دیگری از شراب وجود داشته که شیعه قائل به حرمت آنها بوده، اما در میان اهل سنت اختلاف است. بعضی از آنها از قرار زیر است:

یک - نَبیذ

در لغت، نبیذ به معنای هر نوع شراب به عمل آمده از انگور، خرما، کشمش، عسل، گندم و جو آمده است. طریقه تهیه آن چنان بود که مواد فوق را در ظرفی که حاوی آب بود، می ریختند تا پف کند و مست کننده شود. (6)اما معنای مشهور نبیذ،

1- تاریخ التمدن الاسلامی، ج 5، ص 662.
2- اخبار القضاه، ج 2، ص 226.
3- لسان العرب، ج 8، ص 194.
4- فرهنگ فارسی معین، ج 2، ص 2229.
5- وسائل الشیعه، ج 18، ص 474.
6- لسان العرب، ج 14، ص 17.