کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 490

سوم - لواطکننده و لواطدهنده که حکم وی طبق آنچه از علی (علیه السلام) نقل شده، کشتن با شمشیر یا پرت کردن از کوه (و مکانی بلند) در حالی که دست و پای او بسته است و یا سوزاندن می باشد. (1)

چهارم - مُساحقه: حضرت علی (علیه السلام) دو زن را که اقدام به مساحقه نموده بودند، به وسیله آتش سوزاند. (2)

پنجم - مُرتد: فردی که پدر و مادرش یا یکی از آن دو در حال انعقاد نطفه اش مسلمان بوده اند و خود از دین اسلام برمی گردد، «مرتد فطری» نامیده می شود و حکم او قتل است، چنان که حضرت علی (علیه السلام) این حکم را در باره مسلمانی مسیحی شده اجرا کرد. (3)اما اگر پدر و مادر او هیچ کدام مسلمان نبودند و خود اسلام را قبول کرد و سپس از آن بازگشت «مرتد ملی» نامیده می شود و حکم او این است که ابتدا از وی خواسته می شود که توبه نماید، اگر توبه نکرد (بعد از سه روز) کشته می شود. این حکم نیز در زمان حضرت علی (علیه السلام) اجرا شد. (4)

البته این احکام در باب مرتد به مرد اختصاص دارد و زن مرتد حکم دیگری دارد که خواهد آمد.

دو - شلاق (جَلد)

افراد زیر طبق احکام اسلامی حد شلاق بر آنها جاری می شود:

اول - زن و مرد مجردی که زنا می کنند که به هر یک صد ضربه شلاق زده می شود. (5)

دوم - کسی که به دیگری تهمت زنا بزند که به این عمل «قَذْف» ؛ «نسبت ناروا دادن» می گویند و حد آن، هشتاد ضربه شلاق است. (6)این حد در مورد اتهام لواط نیز از زبان حضرت علی (علیه السلام) بیان شده است. (7)

1- وسائل الشیعه، ج 18، ص 419.
2- وسائل الشیعه، ج 18، ص 425.
3- وسائل الشیعه، ج 18، ص 45.
4- وسائل الشیعه، ج 18، ص 548.
5- وسائل الشیعه، ج 18، ص 347.
6- وسائل الشیعه، ج 18، ص 432.
7- وسائل الشیعه، ج 18، ص 433.