کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 51

شده است که ابن ملجم را در آنجا سوزاندند. دور نیست که این مکان هم تپه ای کوچک در کوفه بوده باشد. (1)

٧. چاه ها ی کوفه

اشاره

به نظرمی رسد به جز منطقه شرقی کوفه که در کنار فرات قرار داشته است، مردم دیگر مناطق کوفه برای استفاده از آب، ناگزیر به حفر چاه بودند. البته با توجه به نزدیکی آب به سطح زمین، حفر چاه های عمیق ضرورت نداشته و اصولاً حفر چاه، کار آسانی به شمار می آمده است. (2)نکته دیگر اینکه بسیاری از این چاه ها آب شیرین نداشته و بنابراین برای آشامیدن از آنها استفاده نمی شد، بلکه برای شست وشو و مصارف دیگر از آنها بهره برداری می شد. مردم آب آشامیدنی خود را از سقاهایی که از فرات آب می آوردند، تأمین می کردند. (3)در منابع اشاره چندانی به چاه های کوفه نشده است. نام چاه هایی که از لابه لای منابع به دست آمده، عبارت است از:

الف) چاه حضرت علی (علیه السلام) (بئر علی)

حضرت علی (علیه السلام) هنگام منزل گرفتن در کوفه، این چاه را در خانه خود که به «رحبهعلی» معروف بوده، حفر نمود و - چنان که گفته شده است - این اولین و تنها چاهی بود که در آن زمان آبش شیرین بود. (4)از این رو، همسایگان آن حضرت (علیه السلام) و نیز دیگر مردم کوفه از آن استفاده می کردند. هم اکنون نیز محل این چاه در کوفه محفوظ است.

ب) چاه جُعد (بئر جعد)

این چاه در زیستگاه قبیله همدان، در شرق کوفه قرار داشته است. (5)

1- تاریخ الکوفه، ص 87.
2- تخطیط مدینه الکوفه، ص 34.
3- تاریخ الکوفه، ص 142.
4- تاریخ الکوفه، ص 25.
5- فتوح البلدان، ج 284؛ تاریخ الطبری، ج 4، ص 326.