کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 59

در برمی گرفت. (نقشه های شماره 1 - 4) این قصر به دستور نُعْمان بن اِمْرئ القیس که حکومت حیره را در زمان پادشاهی بهرام گور ساسانی به عهده داشت، بنا شد. معمار این قصر، معماری رومی به نام سِنِمّار بود که آن را در مدت شصت سال از حکومت هشتاد ساله نعمان، بنا نمود. وی در پایان کار اظهار داشت از مکان آجری در این قصر آگاه است که اگر آن را بردارند، همه قصر در هم می ریزد، به همین دلیل به دستور نعمان از قصر پایین انداخته شد و از این رو، مَثَل عربی «جزاء سنمّار» که مرادف «جزای نیکی، بدی است» ، پدید آمد. گفتنی است ساختمان قصر در مکانی بنا شده بود که از بالای آن، منظره رود فرات از روبه رو و منظره بیابان از پشت قصر به خوبی مشاهده می شد.

احتمال می رود که نام این قصر از لغت فارسی «خورَنگاه» به معنای محل خوردن، گرفته شده باشد. (1)صاحب مراصد الاطلاع (م 739ه. ق) می گوید: «این قصر تا هم اکنون در پشت حیره باقی است» . (2)از این گفته می توان نتیجه گرفت که این قصر تا اوایل قرن هشتم هجری قمری پا برجا بوده است.

بیست و پنج - دُوران

مکانی بوده است واقع در غرب جسر کوفه (پُل کوفه) . (3)

بیست و شش - دُوما (دُرمَه)

نام ناحیه ای بود نزدیک کوفه که نجف جزئی از آن به شمار می رفت. (4)

بیست و هفت - زُرارَه

روستایی بین کوفه و فرات بوده و نزدیک جسر کوفه قرار داشته است. این روستا منسوب به زرارهبن یزید، از تیره «بنی بکار» بوده که در زمان

1- معجم البلدان، ج 2، صص 401 و 403. و نیز ر. ک: مختصر کتاب البلدان، ص 164؛ فتوح البلدان، ص22؛ استراتیجیه الفتوحات الاسلامیه، ص 248.
2- مراصد الاطلاع، ج 1، ص 489.
3- معجم البلدان، ج 2 ص 214.
4- معجم البلدان، ج2 ، ص 486.