کوفه از پیدایش تا عاشورا صفحه 62

در زمان اسلام، مدتی به ملک طلح بن عبیدالله از اصحاب پیامبراکرم (صلی الله علیه و آله) درآمد و پس از مدتی عثمان آن را از او خرید. (1)این مکان بین خَوَرْنق و طیزناباذ قرار داشته است.

سی و نه - طِیَزناباذ (ضَیزَناباذ)

لغتی است فارسی به معنای «ضِیزن آباد» و چون ضیزن بن معاویه آن را بنا نمود به این نام مشهور شد. به هر حال، این منطقه، روستایی بوده در جنوب کوفه بین کوفه و قادسیه در سر راه کوفه - مکه که تا قادسیه یک میل راه فاصله داشته است. (نقشه شماره2) این روستا را عمر بن خطاب به اَشْعِث بن قِیس بخشید. این مکان یکی از خوش آب و هواترین مکان های عراق بوده است که در آن باغ های انگور و دیگر باغستان های فراوان وجود داشت و به همین سبب به یکی از مواضع شراب سازی و خرید و فروش شراب تبدیل شده بود. بعدها این مکان به یکی از مکان های خوش گذرانی افراد خوش گذران و فاسد تبدیل شد و در آن فسادهای فراوانی صورت می گرفت. (2)هم اکنون خرابه های این روستا به نام «طُعَیر یزات» در نُه کیلومتری شمال شرقی نجف قرار دارد. (3)

چهل - عَقْر (عقر بابل)

از آنجا که این روستا در مسیر حرکت امام حسین (علیه السلام) واقع شده بود (4)، در بخش بررسی مسیر امام حسین (علیه السلام) از مکه تا کربلا در باره آن بحث خواهد شد.

چهل و یک - عَین جَمَل

مکانی بود در ناحیه نجف، در اطراف کوفه و نزدیک قُطْقُطانَه و در جاده کوفه-بصره که تا بصره سی میل راه فاصله داشته است. از آنجا که در این منطقه، چشمه های دیگری نیز جاری بود، به آن «عیون» نیز می گفتند.

1- معجم البلدان، ج 3، ص 431.
2- فتوح البلدان، ص 282؛ معجم البلدان، ج 4، صص 54 و 55.
3- الدیارات، شابُشتی، پاورقی، ص 150.
4- الاخبار الطوال، ص 252 و نیز برای اطلاع بیشتر ر. ک: معجم البلدان، ج 4، ص 136؛ منطقه الکوفه، ص236.