فرات تا فرات 2 صفحه 5

می گویند، تا دیوار بشنود»! چرا که بی تردید، کسی که قرآن را می پذیرد، اما به مضامین و مفاد آن، عمل نمی کند نیز، مصداق این آیه خواهد بود. از این رو، مشخص می شود که این آیه در شأن دشمنان اهل بیت علیهم السلام است که با نپذیرفتن ولایت معصومین علیهم السلام -که یکی از دستورات صریح قرآن است- مصداق «لَمْ یَحْمِلُوها» شده اند.

این موضوع، در ادامه آیه، نمود بیشتری دارد. آن جا که می فرماید: «بِئْسَ مَثَلُ الْقَوْمِ الَّذِینَ کَذَّبُوا بِآیاتِ اللَّه»؛ «چه بد است سرگذشت مردمی که آیات خدا را تکذیب کردند. و خدا ستمکاران را هدایت نمی کند».

دشمنان اهل بیت علیهم السلام، در واقع آیات بزرگ خداوندی را تکذیب کرده اند؛ چراکه ایشان، آیت کبرای الهی و نباء عظیم هستند. این عدم پذیرش نیز به جهت تکبر آنان است و می دانیم که تکبر، ریشه در ظلم و تجاوز از حدود بندگی دارد. از این رو، خداوند در ادامه می فرماید: «وَ اللَّهُ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِین».

این گونه است که می فرمایند سراسر قرآن در شأن اهل بیت علیهم السلام و مخالفین ایشان، نازل شده است. امام خمینی رحمه الله نیز با جمله «قرآن، کتاب انسان سازی است»، در واقع به همین موضوع، اشاره دارند؛ چراکه انسان دو بُعد دارد: بُعد نورانی و بُعد ظلمانی. اهل بیت علیهم السلام، مصداق اتمّ نورانیت انسان و دشمنان ایشان، نمود عینی ظلمت هستند.

این ظلمت از نفس امّاره نشأت می گیرد و از آن جا که تمامی انسان ها، دارای این نفس هستند، خطر آن نیز عمومی است.با وجود