ای زمین، ای سنگدل صفحه 14

کربلا آغاز شد چون یک کتاب

داغ بود و از درون می سوخت حُر

چشمهایش را به بالا دوخت حُر

زیر لب لبخندِ رازآمیز زد

ناگهان بر اسب خود مِهمیز زد

تیغ در دست و سپر بر پشت او

آسمان گویی میان مشت او

از کویر « شاید » و « آیا » گریخت

موج گشت و رو به آن دریا گریخت

کوفیان ، خشکیده بر جا، میخ کوب

مات و حیران ، ایستاده مثل چوب

14: ابن سعد و فرمان آغاز جنگ

ناگهان در آسمان سرخ و داغ